Ma chi l'ha fatto il mondo?

كتاب E l'alluce fu نوشته روبرتو بنيني (Roberto benigni) شامل طنزهاي مختلفيه كه من چندتائيشو پيدا كردم و به نظرم جالب اومد كه براتون ترجمه اش كنم. ميدونيد كه طنزها بيشتر به همون زبون اصلي جذاب و جالب هستن با اينحال اميدوارم  ترجمه ناقص من تو درك مفهوم متن اصلي كمكتون كنه .

L'esistenza di Dio

Il cervello non è lo strumento adatto per dimostrare l'esistenza di Dio. E' come voler sentire il sapore del sale col naso. Non c'è riuscito Lui stesso mandando Suo figlio
in terra, figurati noi che non siamo neanche parenti alla lontana! Insomma, l'argomento ontologico è crollato, gli scolastici e i mistici hanno fallito. La Teoria del Motore Immoto è una scemenza. Non resta di nuovo che il mi' babbo. Avrò avuto quattro anni e tornavo dai campi, di notte. Gli chiesi:

- Babbo, ma chi l'ha fatto il mondo?
- Dio.
- E Dio chi l'ha fatto?
- Il su' babbo e la su' mamma.

"Già," pensai "che scemo." Andai a letto contento, ma convinto d'aver dato l'impressione al mi' babbo di non essere una personcina intelligente. Avrei potuto arrivarci da solo.

وجود خدا

مغز ابزار مناسبي واسه نشون دادن وجود خدا نداره. مثل اينه كه بخائيم مزه نمك رو با دماغ حس كنيم. خود خدا هم نميتونه، حتي اگه پسرشو به زمين بفرسته، پس ما كه نسبت نزديكي هم نداريم، چطور ميتونيم! خلاصه اينكه موضوع هستي شناسي شكست خورده اس و تحصيلات و عرفان هم بي فايده اس. تئوري موتوري كه حركت نميكنه، احمقانه اس. پس دوباره از پدرم ميپرسم. احتمالا چهار سالم بود و از مزرعه ها برميگشتم، شب ازش ميپرسيدم:

-         بابا، كي دنيا رو آفريده؟

-         خدا.

-         خدا رو كي آفريده؟

-         پدر و مادرش .

"درسته،" فكر ميكردم "چقدر احمقم". با خوشحالي تو تخت ميرفتم، اما مطمئن بودم كه پدرم فكر كرده من آدم باهوشي نيستم. اين موضوع رو (بايد) خودم تشخيص مي دادم .

Caino e Abele

Siamo tutti fratelli: i fratelli Taviani, i fratelli Lumière, i fratelli Karamazov, le sorelle Adamoli, i fratelli Bardazzi...
Ce ne sono altri due nel mio paese, i Fratellini, Rocco e i suoi fratelli, i fratelli Cervi, i fratelli Fabbri. Rosanna Fratello, e via e via e via, e ne aggiungerei un altro: e via!

Ma i primi veri due fratelli dai quali tutti noi discendiamo, amici infelici, erano Caino e Abele. Non c'è errore di stampa, è proprio scritto così. Caino e Abele dettero luogo a tutto il mondo e c'è un asterisco sulla Bibbia, vedere per la spiegazione in fondo, e se andiamo a vedere in fondo andò così.

Quando eran piccini tutto regolare: Caino un po' più nervoso e Abele più perbene.

- Buongiorno , mamma!
- Buongiorno a te!
- Buongiorno, babbo! Come stai?
- Bene grazie, non c'è male.
- Figurati, ciao eh...

Insomma, tutto perbene Abele. Caino invece un po'...

- Buongiorno!
- Che è ' sto buongiorno? Che mi interessa?

هابيل و قابيل:

ما همه خواهر برادريم. برادران تاوياني، برادران لومير، برادران كارامازوف، خواهران آدامولي، برادران بارداتزي...

برادراي بيشتري تو سرزمين من هستن، روكو و برادرانش، برادران چروي، برادراي فابري. برادر روزانا  و غيره و غيره و غيره و ميخام يكي ديگه هم اضافه كنم: و غيره!

اما اولين دو برادر واقعي از زماني كه هيچكدوم ما نبوديم، دوستان ناخشنود، هابيل و قابيل بودن. اشتباه چاپي، مثل اين چيزي كه نوشته شده وجود نداره. هابيل و قابيل همه دنيا رو ساختن و تو انجيل يه علامته، توضيح زير رو ببينيد، هست و اگه بيايم زير رو ببينيم، اينطوريه:

وقتي اونا كوچيك بودن همه چي مرتب بود. قابيل كمي عصبي تر بود و هابيل با ادب تر:

-         روزبخير، ماما!

-         روز تو هم بخير!

-         روزبخير بابا! چطوري؟

-         خوبم، ممنونم، بد نيستم.

-         قابلي نداشت، خداحافظ...

خلاصه، هابيل كاملا مودب بود. بجاش قابيل كمي...

-         روز بخير!

-         روز بخير يعني چي؟ بايد اهميت بدم؟

Quando erano piccoli niente di strano, quando cominciarono a crescere, che il sesso cominciava a bollire nella pentola dell'uomo, a scoperchiare il cervello erotico... bé, bisogna buttar giù la pasta, ragazzi...

- Mamma, ciao!
- Caino, non far tardi!

- Mah! Se trovo qualcosa può darsi che rimanga a dormire, arrivederci! Ciao, Adamo! Ciao, Abele!

Andava fuori, cominciava a guardare: zebre, sassi, piante, fiumi, stelle, foglie, frutti, Scalfari, Celentano, ma di donne, non c'era l'ombra! Non gli riuscì a incontrare una donna a pagarla oro, e non ce n'era proprio! Primo sabato niente, il secondo sabato uguale, terzo sabato uguale, alla fine non ce la faceva più. Comincia a dargli di balta il cervello e comincia a guardare Abele in maniera un po' strana...

- Caro Abele...
- Cosa?
- Niente! Ho detto caro Abele, sembri un po' nervoso oggi...
- Perchè?
- Niente, sei mio fratello...
- Uhm, cosa?
- Niente, ho detto: sei mio fratello! - dice. - Ci mancherebbe altro che tu fossi la mia... ti vedo un po' nervoso! Guarda lì come cammina di dietro!

Insomma, questa malsna idea cominciò a entrargli in testa, finchè ci pensa tutta la notte e un giorno chiama il fratello e lo redarbonisce un po'.

- Abele! Vieni un minuto qua, per curiosità. Scusa, nel mondo c'è le cose maschili e femminili, no? Sappiamo, come si chiama nostro padre, che è un uomo?
- Adamo!
- Uhm, e io?
- Caino!
- E te?
- Abele!
- Guarda un po', strano: Adamo, "o", la finale, dico. Caino, "o"; te invece: Abele, "e", femminile plurale. Non è proprio Eva, "a", però... Ciao, Abele, ci si vede, eh?

وقتي اونا بچه بودن هيچي عجيب نبود، وقتي شروع به بزرگ شدن كردن اونا س كس رو كشف كردن.

( اينجا ترجمه لغت به لغت معني چنداني نميده:  س كس تو ديگ آدمي شروع به جوشيدن كرد، هوس مغز ظاهر شد...خب، بچه ها لازمه پاستا رو  زمين بندازيم...)

-         سلام ماما!

-         قابيل، دير نكني!

-         ماما! اگه چيزي (يكي رو) پيدا كنم، ممكنه شب (بيرون) بخابم، خداحافظ!

-         خداحافظ آدم! خداحافظ قابيل!

اون بيرون رفت و شروع به تماشا كرد: گورخرها، سنگها، گياهان، رودخونه ها، ستاره ها، برگها، ميوه ها، اسكالفاري، چلنتانو( همون خواننده شلخته خودمون)، اما از زن خبري نبود! هيچ شانسي واسه ديدن يه زن نبود، هيچي نبود! شنبه اول هيچي، شنبه دوم هم همينطور، شنبه سوم همچنين، در نهايت هيچكاري نتونست بكنه. عقل از سرش پريد و شروع كرد كمي غير عادي به هابيل نگاه كردن...

-         هابيل عزيز...

-         چيه؟

-         هيچي! گفتم هابيل عزيز، به نظر امروز كمي عصبي هستي...

-         چرا؟

-         هيچي، تو برادرمي...

-         اممم، چي؟

-         هيچي، گفتم تو برادرمي! ميگم، فرض كن تو خواه ... به نظر عصبي مياي! اونجارو نگاه كن، چطور از عقب مياد!

خلاصه، اين فكر ناسالم تو سرش رشد كرد، تا اينكه اون تمام شب بهش فكر كرد و يه روز آروم برادرشو صدا كرد.

- هابيل! يه دقيقه بيا اينجا، كنجكاو شدم. معذرت ميخام، تو دنيا چيز مذكر و مونث هست، درسته؟ ميدونيم چطور پدرمونو كه يه مرده صدا كنيم، درسته؟

Ma il nonno lo prese per mano chiuse il cancello e condusse Pierino verso casa.
Pierino si era appena allontanato che un grande lupo grigio sbucò dalla foresta.

In un baleno il gatto si arrampicò sull‘albero.
L'anatra starnazzò terrorizzata e stupidamente balzò sulla riva.Prese a correre con tutte le sue forze, ma un’anatra non può essere più veloce di un lupo.Il lupo si avvicinava sempre di più finché la raggiunse, ecco. L’afferrò e ne fece un sol boccone.
Poveraccio!

اما پدر بزرگ دستشو  گرفت، در رو بست و پیرینو رو به سمت خونه برد. پیرینو  کمی دور شده بود که یه گرگ خاکستری بزرگ از جنگل بیرون اومد.

در یه چشم به هم زدن گربه رفت بالای درخت.

اردک هراسان بال زد و  به طرز احمقانه ای پرید رو ساحل. با تمام نیروش شروع کرد به دویدن، اما یه اردک نمیتونه سریعتر از یه گرگ باشه. گرگ نزدیکتر و نزدیکتر شد تا اینکه نهایتا اونو گرفت. گرفتشو یه لقمه اش کرد.

بیچاره!

Ed ora ecco come stavano le cose:
Il gatto si era accucciato su un ramo.
L’ uccellino appollaiato su un altro. Non troppo vicino al gatto naturalmente eh.
Il lupo camminava intorno all’albero guardandoli con occhi ingordi.
Intanto Pierino guardava quel che stava succedendo da dietro il cancello e
senza un briciolo di paura.

و حالا (بهتون میگم) چه اتفاقهایی افتاد:

گربه روی یه شاخه دراز کشید بود.

پرنده کوچیک روی یکی دیگه نشست. طبیعتا نه خیلی نزدیک گربه.

گرگ اطراف درخت قدم میزد و حریصانه نگاشون میکرد.

در این ضمن پیرینو به اونچه پشت در اتفاق میافتاد، بدون کوچکترین ترسی نگاه میکرد.

Corse in casa, prese una corda robusta e si arrampicò sull'alto muro di pietra.
Uno dei rami dell’albero attorno al quale girava il lupo si protendeva oltre il muro.
Afferrando il ramo Pierino riuscì ad arrampicarsi, e così si ritrovò sull’albero.
poi disse all’uccelino:
"vola giù mettiti a svolazzare intorno al muso del lupo. Attenzione però non farti acchiappare!"

داخل خونه دوید، یه طناب محکم  برداشت و روی سنگ بلند دیوار رفت. یکی از شاخه های درخت، نزدیک اونجائیکه گرگ قدم میزد رو به اونطرف دیوار کشید. پیرینو شاخه رو گرفت و موفق شد ازش بالا بره، و اینطوری بالای درخت رفت. بعد به پرنده کوچیک گفت:

"  برو پائین اطراف پوزه گرگ پرواز کن. اما مواظب باش نگیرتت! "

L'uccellino quasi toccava il muso del lupo con le ali mentre questo aprendo la bocca spiccava salti fulminei cercando di azzannarlo. Mamma mia come l'hanno fatto inferocire!
Ragazzi, come voleva afferrarlo ma l'uccellino era più molto più furbo della belva e continuava il suo gioco.

پرنده کوچیک تقریبا پوزه گرگ رو با بالهاش لمس میکرد و درحالیکه اینکار دهان گرگ رو باز میکرد، سریع بالا و پائین میپرید. وای خدای من (ببین) چطور عصبانیش کردن!

بچه ها، واقعا میخواست بگیرتش اما پرنده کوچیک خیلی زرنگتر از حیون درنده بود و بازیشو ادامه میداد.

Intanto Pierino aveva fatto un bel nodo scorsoio e cautamente lo calò giù dall'albero.
Oh riuscì ad infilarlo nella coda del lupo e tirò con tutte le sue forze.
Sentendosi preso in trappola il lupo si mise a saltare furiosamente cercando di liberarsi.
Ma Pierino niente, legò l'altro capo della corda all'albero e più il lupo saltava più stringeva il nodo scorsoio.
Proprio in quel momento i cacciatori uscivano dalla foresta,seguivano le tracce del lupo e sparavano ad ogni passo.

در اینحال پیرینو (با طناب) یه دام گره زد و با احتیاط از درخت پائین فرستاد. آه اون موفق شد حلقه طناب رو به دم گرگ بندازه و با تمام قدرتش بکشه.

گرگ حس کرد تو تله افتاده و دیوانه وار شروع کردن به پریدن تا خودشو آزاد کنه، اما پیرینو اهمیتی نمیداد، سر دیگه طناب رو به درخت بست و هرچی گرگ بیشتر میپرید، گره طناب محکمتر میشد.

در همون لحظه شکارچیا از جنگل بیرون اومدند، ردپای گرگ رو دنبال میکردند و تو هر قدم شلیک میکردند.

Smettetela di sparare, disse Pierino ancora seduto sull'albero.
L'uccellino e io abbiamo già catturato il lupo!
Aiutateci piuttosto a portarlo al giardino zoologico!
E allora, immaginatevi che marcia trionfale!
Pierino in testa, dietro i cacciatori che trascinavano il lupo.
Il nonno e il gatto chiudevano il corteo.
Il nonno scuoteva la testa e continuava a brontolare: '' E se Pierino non fosse riuscito a catturare il lupo, che sarebbe successo eh?''.
Sopra di loro volteggiava l'uccellino cinguettando allegramente: ''Però che tipi coraggiosi siamo Pierino ed io!Guardate che cosa siamo riusciti a catturare!''

پیرینو که هنوز روی درخت نشسته بود گفت، شلیک نکنید. پرنده کوچیک و من قبل گرگ رو گرفتیم! به جای اینکار کمک کنید ببریمش به باغ وحش!

و بدین ترتیب، رژه پیروزی رو تصور کنید! پیرینو جلو، پشت سر شکارچیا که گرگ رو میکشن. پدربزرگ و گربه هم پشت اونا. پدربزرگ سرشو تکون میده و به غرزدن ادامه میده: " اگه پیرینو موفق نمیشد گرگ رو بگیره، چه اتفاقی میفتاد، ها؟".

بالای اونا پرنده کوچیک میچرخید و با شادی جیک جیک میکرد: " در هر صورت من و پیرینو واقعا شجاع بودیم! نگاه کنید که چطور موفق شدیم (گرگ رو) بگیریم!" 

E se qualcuno avesse ascoltato con attenzione, avrebbe sentito l'anatra che faceva quack! quack! quack!, nella pancia del lupo che per la fretta quello scemo l'aveva inghiottita viva.

و اگه کسی با دقت گوش کنه، صدای اردک رو تو شکم گرگ که از روی عجله اونقدر احمق بوده که اون زنده بلعیده، میشنوه که میگه کواک! کواک!...

________________________

قصه ما به سر رسید...

با تشكر فراوان از پيروز عزيز  و همچنین یه دوست ایتالیایی به نام Roby که بدون کمک اونا انجام اینکار ممکن نبود  .

Una mattina di buon’ora, Pierino aprì il cancello e uscì sul prato verde che circondava la sua casa. Sul ramo di un grande albero era appollaiato un uccellino amico di Pierino. Non appena lo vide arrivare cinguettò allegramente:
“Va tutto tranquillo”.

یه روز صبح زود، پیرینو در رو باز میکنه و به علفزار سبزی که اطراف خونه اش بوده میره. روی شاخه ای از یه درخت بزرگ یه پرنده کوچیک، دوست پیرینو، نشسته بود. به محض دیدن اون با شادی جیک جیک میکنه:

" همه چیز آرومه".

Accanto a Pierino un anatra avanzò dondolandosi, era contenta che il ragazzo non avesse chiuso il cancello e decise di farsi una nuotatina nel profondo stagno in mezzo al prato.
Vedendo l’anatra, l' uccellino volò giù dall' albero, si posò sull’erba vicino a lei e alzò le spalle.
“ma che razza di uccello sei che non sai volare?” disse.
E l’anatra replicò:
“ ma che razza di uccello sei tu che non sai nuotare, spatasù” e si tuffò nello stagno.

کنار پیرینو یه اردک خودشو تکون میده، خوشحال بود که پسره در رو نبسته و تصمیم میگیره تو آبگیر عمیق وسط علفزار یه شنایی بکنه. (وقتی) اردکو میبینه، پرنده از درخت پائین میاد، روی سبزه ای نزدیک اون میشنه و شونه هاشو بالامیکشه و میگه:

" تو چه جور پرنده ای هستی که پرواز بلد نیست؟"

و اردک جواب میده:

" تو چه جور پرنده ای هستی که شنا بلد نیست، پوف" و تو آبگیر شیرجه زد.

Seguitarono a litigare per un bel pò, l'anitra nuotando nello stagno e l'uccellino saltellando sulla riva erbosa.
Ad un tratto qualche cosa attirò l'attenzione di Pierino, era un gatto che avanzava insidioso fra l'erba. Il gatto pensò :

"mmmh eccolo, un uccello impegnato a discutere non mi sarà difficile catturarlo e mangiarlo" e incominciò a strisciare verso di lui sulle zampe di velluto.

اونا واسه مدتی به دعواکردن ادامه دادند، اردک تو آبگیر شنا میکرد و پرنده کوچیک کنار ساحل سبز بالا پائین میپرید.

ناگهان چیزی توجه پیرینو رو جلب کرد، گربه ای بود که داشت بی سرو صدا به سمت علفزار پیشروی میکرد. گربه فکر میکرد:

"امممم ایناهاش، یه پرنده که مشغول حرف زدنه، گرفتن و خوردنش برام سخت نیست" و روی پنجه و به نرمی شروع به خزیدن به سمت اون کرد.

Attenzione! gridò Pierino e l’uccellino volò svelto sull’albero. L’anatra fece quack quack al gatto dal bel mezzo dello stagno.
Il gatto girava intorno all’albero, e intanto pensava:
"Ma vale la pena d'arrampicarsi così in alto? quando sarò lassù, l’uccello sarà già volato via."

پیرینو فریاد زد، مواظب باش! و پرنده کوچیک به سرعت روی درخت پرواز کرد. اردک از وسط آبگیر به گربه کواک کواک کرد.

گربه در حالی که فکر میکرد به اطراف درخت میره:

" ارزششو داره (از درخت) بالا برم؟ وقتی اون بالا برسم، پرنده از قبل پرواز کرده رفته."

Uscì il nonno era arrabbiato perché Pierino aveva disobbedito:
"Il prato è un posto pericoloso Pierino se un lupo, un lupo dovesse sbucare dal bosco che cosa faresti?"
Pierino non prestò attenzione alle parole del nonno, i ragazzi come lui non hanno paura dei lupi.

پدر بزرگ با عصبانیت بیرون اومد چون پیرینو حرف گوش نکرده بود:

" علفزار جای خطرناکیه پیرینو، اگه یه گرگ، یه گرگ از جنگل بیرون بیاد، چیکار میخای بکنی؟"

پیرینو به حرفهای پدر بزرگ توجه نمیکرد، پسری مثل اون از گرگها ترسی نداشت...

 
Ora per farvi riconoscere i personaggi ogni volta che appaiono, io chiederò ai vari strumenti musicali di presentarsi a voi. State a sentire che roba eh!
Prima di tutto l’uccellino.
L’uccellino è rappresentato da un flauto.

Il flauto

 حالا واسه شناختن شخصيتها، هر وقت كه ظاهر ميشن، من از هر ساز مختلف ميخام خودشو به شما معرفي كنه. بنابراين توجه كنيد. اول از همه پرنده كوچيك. پرنده كوچيك با يه فلوت معرفي ميشه.

L’anitra da oboe, state a sentire l’oboe.

L’oboe

اردك با قره ني، به قره ني گوش كنيد.

Il gatto lo fa il clarinetto.

Il clarinetto

گربه با كلارينت نواخته ميشه.

Il nonno molto severo è rappresentato dal fagotto.

Il fagotto

پدربزرگ بسيار سخت گير با قره ني بم معرفي ميشه.

Il lupo da tre corni, eccolo che viene.

 Il corno

E il Pierino, l’eroe della nostra storia. Pierino è così importante che è rappresentato da tutti gli archi dell’orchestra.

Gli archi

و پيرينو، قهرمان داستان ما. پيرينو اونقدر مهمه كه با تمام سازهاي آرشه اي (ويولن، ويولن سل و...) اركستر نشون داده ميشه.

Poi ci sono i cacciatori che sono meno importanti di Pierino , però sono importanti anche loro. E sono rappresentati dai legni.

Pensate un po’che anche lo sparo dei fucili ha un motivo ed è suonato dai timpani.

I timpani

بعد شكارچيا هستن كه كمتر از پيرينو مهمند، گرچه اونا هم مهمند و با سازهای چوبی معرفي ميشن.

كمي فكر كنيد كه شليك اسلحه ها يه دليلي داره و با طبلها نواخته ميشه.

Oh, abbiamo fatto le presentazioni, ed ora immaginatevi la scena. Si entra dentro alla storia. Una casetta circondata da un grande giardino. Circondata a sua volta da una staccionata . Fuori nei prati c’è un grosso albero e un stagno non molto lontano da una foresta buia e misteriosa.

اوه، معرفي رو انجام داديم و حالا صحنه رو تصور كنيد. ما وارد داستان ميشيم. يه كلبه با يه باغ بزرگ اطرافش (و) با نرده چوبي كشيده شده دور تا دور خودش. بيرون از چمنزار يه درخت بزرگه و يه آبگير نه خيلي دور از يه جنگل تاريك و اسرار آميز...

ادامه دارد...

__________________________________

با تشكر از پيروز عزيز بابت استخراج متن ايتاليايي از فايل صوتي.

داستان « پیتر و گرگ» یا به قول ایتالیائیها «Pierino e il lupo» از داستانهای موزیکالیه که سرگئی پروکوفیف (Sergei Prokofiev) نویسنده روسی تبار متولد اکراین، اونو واسه بچه ها نوشته. میگن اون این داستان رو برای پسرش که میخواست داستان گرگ رو بدون خوندن و یا شنیدن دوباره اون یاد بگیره، نوشت .

شخصیتهای این داستان با سازهای مختلف معرفی میشن و یک راوی داستانو نقل میکنه. از این داستان تا کنون کتابها و نمایشهای زیادی نوشته شده. حتی تو سال 1946 روایت کارتونی اون هم توسط شرکت والت دیزنی ساخته شد!

سال 1991 نسخه ایتالیائی این داستان توسط ارکستری به رهبری کلادیو آببادو (Claudio Abbado) اجرا شد که نقش راوی اونو روبرتو بنینی (Roberto Benigni) بر عهده داشت.

از لینکهای زیر میتونید فایل صوتی این داستان رو با صدای روبرتو بنینی دریافت کنید:

Pierino e Lupo با کیفیت معمولی (4M)

Pierino e Lupo با کیفیت خوب (25M)

و از لینکهای زیر هم میتونید فیلم اجرای عروسکی این داستان رو به همراه پشت صحنه ها و مصاحبه بنینی در این مورد رو بگیرید (۳۳0M):

فایل تصویری Pierino e Lupo قسمت اول

فایل تصویری Pierino e Lupo قسمت دوم

فایل تصویری Pierino e Lupo قسمت سوم

فایل تصویری Pierino e Lupo قسمت چهارم

طی جستجوی زیادی که تو اینترنت کردم متاسفانه موفق به پیدا کردن متن روایت روبرتو بنینی نشدم. از اونجائیکه لیسنینگ ایتالیایی من هم هنوز در حدی نیست که بتونم تمام لغات و کلمات رو بخوبی تشخیص بدم، دست به دامن پیروز عزیز شدم که تو این کار با من همکاری کنه و متن ایتالیائیشو از فایل صوتی استخراج کنه. علی رغم مشغله زیاد، پیروز دعوت منو قبول کرد و تا کنون قسمت زیادی از متن داستانو نوشته  که کمال تشکر رو ازش دارم.

خلاصه اصل داستان

پیرینو پسر بچه ایه که با پدر بزرگش تو یه روستای روسی زندگی میکنه. یه روز پیرینو واسه گردش از خونه خارج میشه اما یادش میره در باغو ببنده. اردک از فرصت استفاده میکنه و برای شنا به برکه نزدیک خونه میره. اون با یه پرنده بحثش میشه:

« - ببینم تو چه جور پرنده ای هستی که نمیتونه پرواز کنه؟

- تو چه جور پرنده ای هستی که نمیتونه شنا کنه؟ »

گربه پیرینو آهسته به اونا نزدیک میشه اما با فریاد پیرینو پرنده روی درخت بلندی پرواز میکنه و اردک هم به سمت وسط برکه شنا میکنه .

پدر بزرگ غرغروی پیرینو اونو سرزنش میکنه که چرا بیرون رفته:

« نمیگی یه گرگ از جنگل میاد بیرون؟ »

بعد اونو میبره خونه و در باغ رو قفل میکنه!

بعد از مدتی یه گرگ بزرگ خاکستری از جنگل بیرون میاد. گربه میره بالای درخت، اما گرگ شروع به تعقیب اردک که از برکه بیرون اومده میکنه و اونو میبلعه.

پیرینو یه طناب برمیداره و از روی دیوار بالای درخت میره. اون از پرنده میخاد که دور سر گرگ بچرخه و اونو گیج کنه. در این حین اون هم حلقه طناب رو پائین میاره و گرگ رو با طناب میگیره. گرگ سعی میکنه خودشو آزاد کنه اما حلقه تنگتر میشه و پیرینو هم طناب رو به درخت میبنده.

چندتا شکارچی، که دنبال گرگ هستند، از جنگل بیرون میان و میخان به گرگ شلیک کنن، اما پیرینو نمیذاره و کمکشون میکنه تا همراه با پرنده و گربه، شادی کنان گرگ رو به یه باغ وحش ببرن. البته پدر بزرگ هم با اوناس و هنوز غر میزنه که:

« اگه پیرینو گرگو نگرفته بود چه اتفاقی میافتاد؟ چی میشد؟»

در پایان داستان راوی میگه : « اگه با دقت گوش کنید، صدای اردک رو از شکم گرگ میشنوید، چون گرگه اونو زنده قورت داده!»

انشالا از قسمت بعد شاهد ترجمه قسمت به قسمت این داستان به روایت بنینی خواهید بود. تا اون موقع سعی کنید حداقل فایل صوتی داستان رو بگیرید که از قافله عقب نمونید .

ميگن ايتاليايي زبون عاشقاس. هنوز واسه فيلمها و داستانهاي عاشقانه، کلمات romance و romantic ( برگرفته از شهر رم ) رو بکار میبریم...  اگه بخاید با یه ایتالیایی رابطه عشقی بر قرار کنید، چیکار میکنید؟ بیائید مرحله به مرحله بریم جلو...

...Come 'l sol volge le 'nfiammate rote

per dar luogo a la notte, onde discende

dagli altissimi monti maggior l'ombra,

l'avaro zappador l'arme riprende,

...هنگامي كه خورشيد چرخ آتشينش را ميگرداند،

تا جايش را به شب بسپارد.

هنگامي كه سايه هاي سياهتر از قله هاي بلند پايين ميآيند،

كشاورز طماع وسايلش را جمع ميكند،

et con parole et con alpestri note

ogni gravezza del suo petto sgombra;

et poi la mensa ingombra

di povere vivande,

و با نوا و گفتار كوهستان،

هرگونه افسردگي از دلش زدوده ميشود.

وسپس ميز غذاي

فقيرانه اش را آماده ميكند.

simili a quelle ghiande,

le qua' fuggendo tutto 'l mondo honora.

Ma chi vuol si rallegri ad ora ad ora,

همانند آن ميوه هاي بلوط،

كه تمام دنيا با عزت از آن دوري كرد،

اما چه كسي گذاشت ساعتها خوشحال باشند.

(اشاره به افسانه هاي يوناني و رومي، Golden age)

ch'i' pur non ebbi anchor, non dirò lieta,

ma riposata un'hora,

né per volger di ciel né di pianeta....

از آن زمان تاكنون حتي يكساعت هم آسايش نداشته ام،

به جاي چرخش آسمان و سياره ها،

از خوشحالي حرف نزن....

S'amor non è, che dunque è quel ch'io sento?

Ma s'egli è amor, perdio, che cosa et quale?

Se bona, onde l'effecto aspro mortale?

Se ria, onde sí dolce ogni tormento?

اگر عشق نيست، پس اين چه حسي است که دارم؟

اما اگر عشق است، خدايا، اين ديگر چيست؟

اگر خوب است، چرا اثري تلخ و کشنده دارد؟

اگر بد است، چرا تمام دردهايش شيرين است؟

S'a mia voglia ardo, onde 'l pianto e lamento?

S'a mal mio grado, il lamentar che vale?

O viva morte, o dilectoso male,

come puoi tanto in me, s'io no 'l consento?

اگر مايلم بسوزم، پس چرا اشک و ناله؟

اگر بدم، ناله زاري چه سود؟

اه زندگي مرگبار، آه شرارت شيرين،

چطور ميتواني درونم باشي، اگر راضي نباشم؟

Et s'io 'l consento, a gran torto mi doglio.

Fra sí contrari vènti in frale barca

mi trovo in alto mar senza governo,

و اگر راضيم، اشتباها به مصيبت افتاده ام.

بين باد مخالفي در قايقي نحيف،

ميان دريايي عميق، بدون سکان مانده ام.

sí lieve di saver, d'error sí carca

ch'i' medesmo non so quel ch'io mi voglio,

et tremo a mezza state, ardendo il verno.

ناداني هستم، با اشتباهات فراوان،

که نميدانم چه چيزي ميخواهم،

در ميانه تابستان ميلرزم و در زمستان ميسوزم.

Benedetto sia 'l giorno, et 'l mese, et l'anno,
et la stagione, e 'l tempo, et l'ora, e 'l punto,
e 'l bel paese, e 'l loco ov'io fui giunto
da'duo begli occhi che legato m'anno;

مبارک باد آن روز، آن ماه و آن سال،

آن فصل، زمان، ساعت و لحظه،

آن سرزمين زيبا و مکاني که من

مفتون آن دو چشم زيبا، که مرا اسير کرد شدم.

et benedetto il primo dolce affanno
ch'i' ebbi ad esser con Amor congiunto,
et l'arco, et le saette ond'i' fui punto,
et le piaghe che 'nfin al cor mi vanno.

و مبارک باد اولين درد جانکاه شيريني،

که با اسير عشق شدن، حس کردم.

(مبارکباد) کمان و همه تيرهايي که به من نفوذ کرد،

و جراحتهايي که در اعماق قلبم ايجاد شد.

Benedette le voci tante ch'io
chiamando il nome de mia donna ò sparte,
e i sospiri, et le lagrime, e 'l desio;

مبارکباد تمام اشعاري که

در آن نام بانويم را صدا زدم و پراکندم.

(مبارکباد) تمام افسوسها، اشکها و آرزوهايم.

et benedette sian tutte le carte
ov'io fama l'acquisto, e 'l pensier mio,
ch'è sol di lei, sí ch'altra non v'à parte.

و مبارکباد تمام کاغذهايي که رويشان،

شهرت او را فراهم کردم و تمام افکارمن

که تنها از اوست و هيچکس ديگري را از آن سهمي نيست.

پرواز به بالاتر از آرزوها 

فعلا افتادم تو نخ غزلهاي قشنگ فرانچسکو پترارک. چون کسي هنوز به من نگفته چرا با ترجمه هاي مزخرفت، گند ميزني تو اشعار قشنگ شاعراي ايتاليايي، يه غزل ديگه از فرانچسکو پترارک رو براتون ترجمه ميکنم . اگه بازم کسي صداش درنيومد يه چندتا ديگه هم ترجمه ميکنم . 

Quando fra l'altre donne ad ora ad ora
Amor vien nel bel viso di costei,
quanto ciascuna è men bella di lei
tanto cresce 'l desio che m'innamora.

هنگامي که ميان بانوان ديگر، حالا و دوباره

عشق روي چهره زيبابيش ظاهر شد،

چقدر ديگران کمتر از او زيبا به نظر آمدند.

بيشتر از آنچه ميخواستم عشق درونم رشد يافت.

I' benedico il loco e 'l tempo et l'ora
che sí alto miraron gli occhi mei,
et dico: Anima, assai ringratiar dêi
che fosti a tanto honor degnata allora.

من مکان و زمان و ساعت آن روز را دعا کردم،

که چشمان من به خوبي مشاهده کرد،

و گفت: اي روح من، تو بايد بسيار شاکر باشي

که شايسته چنين نجابت بزرگي بوده اي.

Da lei ti vèn l'amoroso pensero,
che mentre 'l segui al sommo ben t'invia,
pocho prezando quel ch'ogni huom desia;

از او به تو افکار عاشقانه ميرسد.

همانطور که اهداف بلند خوب را دنبال ميکني،

برايت تمام اميال مردان، کم ارزش ميشود.

da lei vien l'animosa leggiadria
ch'al ciel ti scorge per destro sentero,
sí ch'i' vo già de la speranza altero

از او شجاعت شيريني نصيبت ميشود،

که تو را روي مسيری مستقيم، به بهشت راهنمایي ميکند.

بله من بالاتر از آرزويم ، پرواز کرده ام.

---------------------------------------------------

مطالعه بيشتر:

زندگينامه فرانچسکو پترارک

متن و ترجمه غزل شماره سه

متن و ترجمه غزل شماره صدو سی و چهار

Siamo verso Natale, e il figlio del pastore sardo vorrebbe ricevere un regalo. Prende carta e penna e si mette a scrivere la letterina per Babbo Natale.

«Carro Babbo Nattale. Per il ggiorno della tua festa, vorrei riccevvere una biccicletta rrossa».

Arriva la mattina di Natale, il bambino va a vedere sotto l'albero e non trova nulla. Un po' perplesso, si rimette al tavolo a scrivere un'altra letterina:

«Carra Beffana. Per il ggiorno della tua festa, vorrei riccevvere una biccicletta rrossa».

Arriva anche il giorno dell'Epifania, ma la bicicletta rossa non arriva. Allora guardandosi intorno, il bambino osserva il presepe, prende la statuina del bambino Gesù, se la mette in tasca e si rimette al tavolo a scrivere un'altra letterina.

«Carra Maddonna. Se vvuoi rivvedderre ttuoffiglio...».

 نزديک کريسمس هستيم و پسر چوپان سارديني، ميخاد که يه هديه بگيره. کاغذ و قلم برميداره که يه نامه واسه بابانوئل بنويسه.

« بابانوئل عزيز. واسه روز تعطيليت، ميخام يه دوچرخه قرمز کادو بگيرم».

صبح کريسمس ميرسه، اون بچه ميره زير درخت کريسمس رو نگاه ميکنه و هيچي پيدا نميکنه. کمي گيج ميشه، ميره سراغ ميز و يه نامه ديگه مينويسه:

«بفاناي عزيز. واسه روز تعطيليت، ميخام يه دوچرخه قرمز کادو بگيرم».

روز اپيفانا (Epifania 6 ژانويه ) هم فراميرسه، اما دوچرخه قرمز نمي رسه. بچه هه  يه نگاهي به دور و برش ميندازه، چشمش به آخور ميافته (presepe  ماکت تولد مسيح تو اصطبل)، مجسمه عيسي کوچک رو برميداره، ميذارتش تو پاکت و ميره سر ميز و يه نامه ديگه مينويسه:

« مريم مقدس عزيز، اگه مميخخواي دوباره پپسرتتو ببببيننني…..»

Poco prima di Natale nell'Ufficio Postale di un paesino gli impiegati trovano nella cassetta una lettera con la scritta «Per Babbo Natale». Decidono di aprirla e di leggerla:

«Caro Babbo Natale, sono un bimbo di 7 anni di nome Marco e vorrei chiederti un regalo. La mia famiglia è povera, perciò invece di giocattoli ti chiedo di inviarmi un milione di lire, così anche noi possiamo passare le Feste con gioia».

Gli impiegati della posta, commossi, fanno una colletta e, raggiunta la cifra di 500.000 lire, la spediscono all'indirizzo del povero bambino.

L'anno successivo, nello stesso periodo, nello stesso Ufficio Postale, gli impiegati trovano un'altra busta «Per Babbo Natale». La aprono e leggono:

«Caro Babbo Natale, sono Marco, il bimbo che ti ha scritto l'anno scorso. Vorrei chiederti lo stesso regalo, un milione di lire. Grazie per aver esaudito il mio desiderio lo scorso anno, ma quest'anno mandami un assegno non trasferibile, perché l'altra volta quei ladri delle poste m'hanno fregato mezzo milione!»

کمي قبل از کريسمس تو اداره پست يه روستاي کوچيک، کارمنداي پست يه نامه پيدا ميکنن که روش نوشته شده بود: «به دست بابانوئل برسه». اونا تصميم ميگيرن بازش کنن و بخونن:

« بابا نوئل عزيز، من يه پسر 7 ساله به نام مارکو هستم و يه هديه ازت ميخام. خانواده من فقيرن، واسه همين به جاي اسباب بازي ازت ميخام يه ميليون لير برام بفرستي، در اينصورت ميتونيم تعطيلات رو به خوشي سپري کنيم».

کارمنداي پست، تحت تاثير قرار ميگيرن و پولاشونو جمع ميکنن و 500.000 لير جور ميکنن و به آدرس  پسر فقير ميفرستن.

سال بعد، همون موقع، تو همون اداره پست، کارمندا يه پاکت ديگه پيدا ميکنن، «به دست بابانوئل برسه». بازش ميکنن و ميخونن:

« بابانوئل عزيز، مارکو هستم، پسري که پارسال برات نامه نوشته بود. من همون هديه رو ازت ميخام، يه ميليون لير رو. ممنونم که پارسال آرزوي منو براورده کردي، اما امسال يه چک برام بفرست که قابل انتقال نباشه (فقط خودم بتونم نقدش کنم)، چون دفعه قبل اين دزاي اداره پست نصفشو کش رفتن!»

Come si mantiene un'amicizia?

Una madre e suo figlio stanno camminando sulla spiaggia.
Ad un certo punto il ragazzo dice : ' Mamma come si fa a mantenere un'amicizia ?'.
La mamma guarda il figlio sorridendo e poi gli dice :'Raccogli un po' di sabbia.' 
Il ragazzo si china e raccoglie una manciata di sabbia finissima.
La mamma allora, sempre sorridendo: ' Ora stringi il pugno....'
Il ragazzo stringe il pugno attorno alla sabbia e vede che, piu' stringe, piu' la sabbia gli esce dalla mano.
'Mamma la sabbia se ne scappa...'
'Lo so, caro... ora tieni la mano completamente aperta...'
Il ragazzo lo fa, ma una folata di  vento porta via parte della rimanente.
'Anche così non riesco a tenerla...'
La madre, sempre sorridendo
'Adesso raccogline un altro po', e tienila con la mano aperta a cucchiaio....
così... abbastanza chiusa per custodire e abbastanza aperta per la libertà...'
Il ragazzo riprova e, questa volta, la sabbia non sfugge dalla mano ed è protetta dal vento.

morale,
'Ecco come far durare un'amicizia....'

مادري با فرزند پسرش در حال قدم زدن در ساحل هستند.

پسر در يه لحظه ازش ميپرسه: " مادر، چطور ميشه يه رابطه دوستي رو حفظ کرد؟"

مادر در حالي که نگاهي با لبخند به پسرش ميکنه، ميگه: " کمي از شن ساحل جمع کن."

پسر دو زانو روي ساحل ميشينه و مشتي از ماسه ساحل رو جمع آوري ميکنه.

 مادر با همون لبخند دوباره ميگه: " حالا خوب فشار بده. "

پسر مشتشو که شن ريزه داخلش بود رو فشار ميده و متوجه ميشه که هر چي بيشتر فشار ميده، شن ريزه هاي بيشتري از دستش خارج ميشند و به مادرش ميگه :

" مامان شنها از دستم خارج ميشن..."

مادر ميگه: " ميدونم عزيزم... حالا دست تو به طور کامل باز نگه دار..."

پسر اون کار رو انجام ميده، اما ورش بادي قسمتي از باقيمونده شنها رو با خودش ميبره و ميگه:

" اينطوري هم موفق نميشم که از شنها محافظت کنم..."

مادر با همون لبخند هميشگي ميگه:

" حالا يه کم ديگه جمع کن و اونو با دستت به صورت کمي باز و به حالت قاشق نگه دار... اينطوري... هم به اندازه کافي براي محافظت کردن بسته اس و هم به اندازه کافي براي اينکه آزاد باشن، باز..."

پسر دوباره امتحان ميکنه و اينبار شنها از دستش خارج نميشه و در برابر وزش باد هم مراقبت ميشه.

نکته اخلاقي اينکه:

« اينطوري ميشه باعث شد که يه رابطه دوستي دوام داشته باشه...»

با تشکر از ماريوي عزيز بابت ترجمه اين متن زيبا

 Domani potrebbe essere troppo tardi...

...C'era una volta un ragazzo nato con una grave malattia... Una malattia di cui non si conosceva la cura... Aveva 17 anni, ma poteva morire in qualsiasi momento.. Visse sempre in casa sua, con l'assistenza di sua madre... Stanco di stare in casa, decise di uscire almeno una volta.. .Chiese il permesso a sua madre... Lei accettò... Camminando nel suo quartiere vide diversi negozi... Passando per un negozio di musica, guardando dalla vetrina, notò la presenza di una tenera ragazza della sua età... Fu amore a prima vista...

... يکي بود يکي نبود، پسري با بيماري سختي به دنيا اومد... هيچکس از معالجه اش سر در نمياورد... ۱۷ ساله بود، اما هر لحظه امکان مرگش بود... با مراقبتهاي مادرش تو خونش زندگي ميکرد... خسته از موندن تو خونه، تصميم گرفت که حداقل يه بار از خونه خارج بشه... از مادرش کسب اجازه کرد...او هم قبول کرد... در حال قدم زدن در محله اش، چشمش به مغازه هاي مختلفي خورد... در حال عبور از يه مغازه صوتي، نگاهي از ويترين به داخل کرد و متوجه حضور دختري جذاب به سن و سال خودش شد... در همون نگاه اول عاشقش شد...

Aprì la porta ed entrò guardando nient'altro che la ragazza... Avvicinandosi poco a poco, arrivò al bancone dove c'era la ragazza... Lei lo guardò e gli disse sorridente:

'Posso aiutarti?'

 Nel frattempo egli pensava che era il sorriso più bello che avesse mai visto nella sua vita... Nello stesso istante sentì il desiderio di baciarla...Balbettando le disse:

'Si, eeehhhmmm...mi piacerebbe comprare un CD'

Senza pensarci, prese il primo che vide e le diede i soldi.

'Vuoi che te lo impacchetti?'

Chiese la ragazza sorridendo di nuovo... Egli rispose di si annuendo; lei andò nel magazzino, tornò con il pacchetto e glielo consegnò... Lui lo prese ed uscì dal negozio...

در رو باز کرد و وارد شد و چيز ديگه اي غير از دختره توجهشو جلب نکرد... در حالي که خودشو کم کم بهش نزديک ميکرد، به پيشخوني که دختره اونجا بود، رسيد... او (دختره) نگاش کرد و با لبخند بهش گفت:

" ميتونم کمکت کنم؟"

ضمن اينکه پسر در فکر بود که اون لبخند و تا حالا تو زندگيش از کسي نديده... در همون لحظه آرزو کرد که ايکاش ميتونست ببوستش... با لکنت زبان بهش گفت:

" بله، اااهم... دلم ميخاست يه ‍CD بخرم. "

بدون اينکه حتي بهش فکر کنه، اولين CD که ديد رو برداشت و پولشو بهش داد. دختره با لبخند دوباره ازش پرسيد...

" ميخواي برات بسته بنديش کنم؟"

و او با تکان دادن سر جواب مثبت داد... دختره رفت تو انباري و با بسته برگشت و تحويلش داد... پسره هم بسته رو گرفت و از مغازه خارج شد...

Tornò a casa e da quel giorno in poi andò al negozio ogni giorno per comprare un cd... Faceva fare il pacchetto sempre alla ragazza e poi tornava a casa per riporlo nell'armadio... Egli era molto timido per invitarla ad uscire e nonostante provasse non ci riusciva... Sua madre si interessò alla situazione e lo spronò a tentare, così egli il giorno seguente si armò di coraggio ,andò al negozio Come tutti i giorni comprò un altro cd e come sempre lei gli fece una confezione... Lui prese il cd e, in un momento in cui la ragazza era distratta, posò rapidamente un foglietto con il suo numero di telefono sul bancone; dopodichè uscì di corsa dal negozio... Driiiiin!!!

به خونه برگشت و از اون روز به بعد هر روز براي خريدن يه CD به مغازه ميرفت... از دختره ميخاست که براش بسته بندي کنه و بعدش برميگشت خونه و اونو سرجاش تو کمد قرار ميداد... پسره خجالتي بود تا حدي که براي دعوت کردن دختر به بيرون رفتن باهم موفق نميشد که امتحاني بکنه... اين وضعيت مورد توجه مادرش قرار گرفت و پسرشو تحريک کرد تا رفتاري از خودش نشون بده. بدين ترتيب روز بعد او رو به سلاح شجاعت مجهز کرد (خلاصه شيرش کرد). پسر مثل هر روز به مغازه رفت، يه CD ديگه خريد و مثل هميشه دختره اونو براش بسته بندي کرد... بسته رو گرفت و در لحظه اي که دختره حواسش پرت بود، يه تکه کاغذ کوچيکي که شماره اش روش نوشته شده بود، روي پيشخون گذاشت و بسرعت از مغازه خارج شد... درررين!

Sua madre rispose al telefono:

'Pronto?'

era la ragazza che chiedeva di suo figlio; la madre afflitta cominciò a piangere mentre diceva:

'Non lo sai?...è morto ieri'...

Ci fu un silenzio prolungato interrotto dai lamenti della madre. Più tardi la madre entrò nella stanza del figlio per ricordarlo... Decise di iniziare dal guardare tra la sua roba... Aprì l'armadio... Con sorpresa si trovò di fronte ad una montagna di cd impacchettati.. . Non ce ne era nemmeno uno aperto.. . Le procurò una curiosità vederne tanti che non resistette: ne prese uno e si sedette sul letto per guardarlo; facendo ciò, un biglietto uscì dal pacchettino di plastica.. . La madre lo raccolse per leggerlo, diceva:

(چند روز بعد) تلفن زنگ ميزنه، مادر به تلفن جواب ميده:

" Pronto? "

همون دختره بود و سراغ پسرشو ميگرفت. مادر با غصه اي که تو دلش بود شروع ميکنه به گريه و ميگه:

" نميدوني؟... ديروز مرد...

سکوت طولاني که فضا رو پر کرده بود، هر چند وقت يه بار با ناله هاي مادر منقطع ميشد.

مادر مدتي بعد براي يادآوري خاطرات فرزندش، وارد اتاقش شد... تصميم ميگيره به اثاثاش يه نگاهي بندازه...در کمد رو باز کرد... با تعجب خودشو در مقابل کوهي از CD هايي که بسته بندي شده، ديد... حتي يه دونه اشونم باز نشده بود... ديدن اون همه CD حس کنجکاويشو برانگيخت و طاقت نيورد. يکيشو برداشت و روي تخت نشست تا نگاهي بندازه، در حال بازکردن، تکه کاغذي از پاکت پلاستيکيش بيرون افتاد... اونو برداشت که بخونه (فکر ميکنيد چي نوشته بود؟). نوشته اينطور ميگفت:

'Ciao!!!Sei bellissimo! Ti andrebbe di uscire con me?? ...Sofia.' La madre emozionata ne aprì altri e trovò altri bigliettini: tutti dicevano la stessa cosa. Morale: Questa è la vita, non aspettare troppo per dire a qualcuno di speciale quello che senti... Dillo oggi stesso... Domani potrebbe essere troppo tardi...

" سلام !!! خيلي خوشگلي! دلت ميخاد باهم بيرون بريم؟؟... سوفيا"

مادر با ذوق يکي ديگه رو باز کرد و پيغامهاي ديگه اي رو پيدا کرد که همشون همون مطلبو بيان کرده بودند. نتيجه اخلاقي اينکه زندگي اینه، براي بيان احساست به کسي که برات عزيزه، خيلي صبر نکن...همين امروز بهش بگو... فردا ممکنه خيلي دير بشه...

باز شکاري فدريگو

درباره جوواني بوکاچو (Giovanni Boccaccio) و کتاب معروفش دکامرون (Il Decamerone) قبلا صحبتي کرده بوديم. از امروز قصد دارم، هر از چندگاهي يکي از داستانهاي اين کتاب را معرفي کرده و از شما دعوت کنم تا به متن اصلي داستان، همراه با تلفظ آن توجه کنيد.  براي افتتاح از داستان زيباي باز شکاري فدريگو که نهمين داستاني است که در روز پنجم نقل ميشود، اغاز ميکنيم.

دريافت متن اصلي و تلفظ داستان

فدريگو دلي آلبريگي (Federigo degli Alberighi)، نجيب زاده فلورانسي، که در دلاوري و داشتن صفات برجسته، انگشت نماي ولايت توسکاني بود، عاشق بانوي زيبايي به نام مونا جووانا (monna Giovanna) ميشود.

فدريگو براي جلب توجه او همه کاري ميکند. از شرکت در مسابقات پهلواني گرفته تا برگزاري جشن و ميهمانيهاي باشکوه و بذل و بخشش هداياي فراوان. اما نه تنها اين تلاشها ثمري نميدهد، بلکه باعث ميشود فدريگو ثروت خود را از دست داده، فقير و بي پول شود. بطوريکه تنها يک باز شکاري کمياب، از تمام ثروتش باقي ميماند. او که ديگر نميتوانست در شهر اقامت کند به يک کلبه روستايي کوچ ميکند تا با فقر و تنگدستي زندگي کند.

روزي شوهر ثروتمند بانو جووانا که سخت بيمار بود، وصيت ميکند که تمام اموالش پس از مرگ به پسرش و بعد از او به جووانا برسد و از دنيا ميرود.

در فصل تابستان جووانا به همراه پسرش براي استراحت به ملک ييلاقي خود که چندان دور از کلبه محقر فدريگو نبود ميروند. پسرک باب آشنايي را با فدريگو باز ميکند و اغلب اوقاتش را براي بازي در آنجا ميگذراند. با اينکه او عاشق باز شکاري فدريگو بود، اما چون ميديد فدريگو بسيار به آن پرنده علاقمند است، هيچگاه جرئت نکرد، تقاضاي درخواست آن را بکند.

روزي پسر جووانا نيز به بستر بيماري ميافتد. جووانا تمام تلاشش را براي بهبوديش انجام ميدهد و از او ميخواهد هر درخواستي دارد بگوید تا برايش فراهم سازد، تا اينکه پسر روزي به مادرش ميگويد که اگر او بتواند باز شکاري فدريگو را برايش بياورد، خيلي زود شفا خواهد يافت.

جووانا ميدانست که اگر از فدريگو، باز شکاري را طلب کند او مخالفت نخواهد کرد. او ميدانست  فدريگو مدت زيادي عاشقش بوده و او کاملا به وي بي اعتنا بوده است. از طرف ديگر ميدانست که آن باز شکاري، تنها دارايي و در عين حال وسيله معاش اوست که با آن پرندگان را شکار ميکند. به همين دليل نميتوانست خود را راضي کند تا پيش فدريگو برود. اما درنهايت مهر مادري بر وي غلبه ميکند و با يکي از دوستان خويش به کلبه محقر فدريگو ميرود.

فدريگو که از ديدن بانو حيرت زده و در عين حال بسيار شادمان شده بود، تقاضاي آنان مبني بر صرف ناهار در کنار هم را ميپذيرد و آنان را به داخل دعوت ميکند.

او براي تهيه غذا نه پولي داشت و نه چيزي که گرو بگذارد، در عين حال ميخواست از آنها در خور شانشان پذيرايي کند. در همين حين به ياد باز شکاري ميافتد و بي لحظه اي تامل آن را سر ميبرد و کبابي از آن براي ناهار آماده ميکند .

بانوان بي آنکه بدانند غذايي که ميخورند چيست، ناهار را صرف ميکنند. پس از صرف غذا جووانا رو به فدريگو ميکند و ميگويد که چگونه مهر مادري وي را برآن داشته تا به نزد وي آيد و عزيزترين چيز فدريگو که همان باز شکاريست را براي بهبودي تنها فرزندش، طلب کند.

فدرگو با شنيدن اين سخنان، بي آنکه بتواني سخني بر لب آورد، شروع به اشک ريختن ميکند، چرا که ميداند نميتواند تقاضاي بانو را برآورده سازد. جووانا که فکر ميکند وي به خاطر اينکه بايد از چيزي که مورد عشق و علاقه اش است چشم بپوشد، گريه ميکند، خواست پوزش بخواهد و برود، اما منتظر ماند تا سخنان فدريگو را بشنود.

وقتي سر انجام فدريگو آرام گرفت، شروع به شکايت از بخت بد خويش کرد و گريه کنان توضيح داد که چگونه به خاطر پذيرايي از آن دوبانو، باز شکاري را سر بريده تا غذايي مناسب براي ناهار تهيه کند .

جووانا با شنيدن سخنان وي اندوهگين و دست خالي به خانه اش بازميگردد. چند روز بعد حال پسرک بدتر شده و نهايتا ميميرد.

جووانا مدتها اندوهگين بود و گريان. برادرانش که ميديدند وي ثروتمند است و جوان، هر روز او را نصيحت ميکردند که دوباره ازدواج کند، اما او هميشه جواب رد ميداد. تا اينکه وقتي فشار و اصرار برادرانش را ميبيند، به ياد عشق و علاقه و جوانمردي و روح بزرگ فدريگو ميافتد.

او به برادرانش ميگويد که اگر روزي بخواهد شوهري اختيار کند، مطمئنا وي کسي جز فدريگو نخواهد بود. برادران نهايتا با خواست وي موافقت ميکنند و خواهراشان را به زني فدريگو ميدهند.

به اين ترتيب فدريگو شوهر زني شد که مدتها ديوانه وار عاشقش بود و اکنون که دوباره ثروتمند شده بود، ميدانست، چگونه از آن استفاده کند و تا پايان عمر همراه همسرش در خوشبختي زندگي کرد .

قوري گل قرمزي، روي گل قالي
شيخ شمس الدين كه شخص شاخصي بود در شمس آباد سه شيشه شراب سرکشيد !!!

...

احتمالا شما هم با جملات اينچنيني دوستاتونو سركار گذاشتيد ، خب تنها ما نيستيم كه ميتونيم از اين جمله هاي سر كاري بسازيم. مردم نقاط ديگه دنيا، از جمله ايتالياييها هم از اين جمله ها كه با استفاده از كلمات مشابه يا تكرار اونا ساخته ميشه و تلفظشون كمي مشكل و در عين حال سرگرم كننده ميشه، زياد ميسازن. به اين جمله ها شولي لينگوا(Scioglilingua) ميگن.

يه چندتا از اين جمله ها رو قبلا دیده بودید. يه چندتا جمله جديد ديگه مينويسم تا با تمرين اونا هم سرگرم بشيد و هم چندتا لغت جديد ياد بگيريد. اگه علاقمند بوديد يه سر به اين سايت بزنيد تا علاوه بر ايتاليايي، جملات اينچنيني رو تو زبوناي ديگه، از جمله فارسي هم ببينيد .

Trentatré Trentini entrarono a Trento, tutti e trentatré, trotterellando.

سي و سه تا ترنتيني به ترنتو رفتن، سي و سه تايشون يورتمه ميرفتن.

Centottantotto lire più cinque-cento-cinquanta-cinque centesimi.

188 لير و 555 صدم.

No, non ho un nonno.

نه، من پدر بزرگ ندارم.

Pio Pietro Paolo Pula pittore Palermitano, pinse pittura per poco prezzo, Prepotenti popolo pagate presto Pio Pietro Paolo Pula per partire per Palermo propria patria.

پيو پيترو پائولو پولا، نقاش پالرموئي، براي پول كمي نقاشي ميكنه، مردم مغرور زود به پيو پيترو پائولو پولا، پول بديد تا به زادگاهش پالرمو بره.

Sette scettici sceicchi sciocchi con la sciatica a Shanghai

هفت تا شيخ شكاك، تو شانگهاي، درد سياتيك گرفتن

Ma smettila un po'! Facendo così…
Ti m'iriti mi
Ti l'iriti le
 e ti t'iriti ti !

چرا ديگه ادامش ندادي...
تو منو عصباني كردي
تو اونو عصباني كردي
و تو خودتو عصباني كردي!

Ti ritiri tu

كنار كشيدي؟

چند نكته جالب:

1- کوتاه ترین كلمه ايتاليايي كه از تمام حروف صدادار استفاده كرده:

aiuole

تخت يا باغ گل

2- اينم طولاني ترين كلمه ايتاليايي:

particolareggiatissimamente

به صورت كاملا دقيق و جزئي

3- سمي چركي (Semicerchi) رو اگه يه سره بخونيد معني نيم دايره ميده، اما اگه به صورت سه مي چركي (Se mi cerchi ) بخونيد ميشه " اگه دنبالم ميگردي".

اسم حرف C تو زبون ايتاليايي "چي" هست و از طرف ديگه چي (ci) تو ايتاليايي به معني بودن هست. جمله هاي زير بر اساس اين تشابهات ساخته شدن. يعني دوجمله با تلفظ يكسان اما معاني متفاوت:

Se mi cerchi non ci sono!

Semicerchi non "C " sono.

اگه دنبالم ميگردي، اونجا نيستم!

نيم دايره "  C" نيست.

دوتا لطیفه در مورد ايتاليايي ها ديدم، هرچند كمي قديميه اما شنيدنش خالي از لطف نيست. موضوع اين دوتا در مورد تلفظ بد انگليسي توسط ايتالياييها و سوءتفاهمهاي جالب ناشي از اونه.

اوليه رو بايد حتما فايل صوتيشو بشنويد تا بفهميد ماجرا چيه، با اين حال براي درك بهتر، من متنشم گذاشتم. متاسفانه ترجمه اش اصلا جالب در نمياد و فقط به همون زبون انگليسي-ايتالياييش خنده داره. فايلشو از اينجا بگيريد، گوش بديد و كلي بخنديد.

لطيفه دوم حكايت دوتا ايتالياييه كه  سوار اتوبوس ميشن و نزديك يه خانمي ميشينن و  شروع ميكنن باهم حرف زدن. حرفاي اونا طوري بود كه توجه خانومه هم جلب ميشه:

Emma come first.  Den I come.  Two asses.,  they come together.  I come again.  Two asses, they come together again.  I pee twice.  Then I  come once more.

خانومه با شنيدن اين حرفا عصباني ميشه و ميگه: شما دوتا بهتره دهن گشادتونو ببنديد. تو اين كشور، ما زندگي س ك س ي مونو تو محلهاي عمومي تعريف نميكنيم!

مرده ميگه: آروم باشيد خانم. من فقط داشتم به دوستم توضيح ميدادم Mississippi رو چطوري اسپل كنه!

ايتاليايي زبون عاشقاست و صد البته زبون مادري عاشق معروف و چاخان گوي ايتاليا كازانوا (Casanova). (چرا نميريد فيلمشو نگاه كنيد!) .

بنا به تقاضاي دوستان، ميخوام يه سري جملات عاشقونه ايتاليايي براتون بنويسم كه تو گوش معشوقه اتون چاخان پاخان كنيد.

قبل از هر چيز يه فضاي عاشقانه ايجاد كنيد، بعدش جملات زير رو براش زمزمه كنيد:

حواستونو جمع كنين، چون اگه طرف بفهمه براش خالي بستين ممكنه بهتون بگه:

اينجانب شخصا هيچ مسئوليتي رو نمیپذیرم!  

نكته!

- اگه خواستيد پيازداغشو زياد كنيد و بگيد خيلي دوستت دارم از Ti amo tantissimo يا

 Ti amo tantissimissimo استفاده كنيد. البته اين دوميه از لحاظ دستوري درست نيست، اما تلفظش طوريه كه تاكيد شما رو نشون ميده .

- Ti amo و Ti voglio bene هر دوشون معني دوستت دارم رو ميدن، اما اوليه رو دوتا عاشق و معشوق به هم ميگن در حالي كه دومي بين دوستان معمولي رد و بدل ميشه. مثلا هيچوقت مادر به بچه  اش Ti amo نميگه!

- تو ايتاليا ممكنه چيزاييي مثل Tvb يا Tvtb رو زياد ببينيد كه رو در و ديوار مينويسن. اينا در حقيقت مخفف Ti voglio bene و Ti voglio tanto bene هستن. البته بعضي وقتها tvucdb رو هم ميبينيد كه مخفف Ti Voglio Un Casino Di Bene هست. Casino تو حالت معمولي كلمه زشتيه و معني فاحشه خونه ميده اما معاني زياد ديگه اي هم  داره. مثلا اينجا معنيش ميشه خيلي زياد .

- Insieme per sempre هم جمله رايجيه به معني باهم براي هميشه كه معمولا به عنوان تبريك ازدواج گفته ميشه.

نوشتن نامه به دوستان و آشناها زياد سخت نيست، با يه Ciao يا Caro/Cara ... شروع ميکنيد و با عبارتي مثل A presto، A domani و ... تمومش ميکنيد.  اما امون از دست نامه ها و کاغذ بازي هاي اداري.

نوشتن نامه هاي رسمي به زبون فارسي دردسرهاي خاص خودشو داره، حالا سختي نوشتن نامه هاي رسمي براي ادارجات ايتاليايي رو پيش خودتون تصور کنيد.

البته اينارو نگفتم که نااميدتون کنم، فقط خواستم بدونيد، براي درخواست مدارک، مثل درخواست يه گذرنامه ايتاليايي، يا خيلي ساده، رزرو يه اتاق تو هتل، براي اينکه جوابي معقول دريافت کنيد، بايد نکاتي رو در نظر بگيريد.

تو موارد زیر اغلب نیاز به نوشتن نامه رسمی پیدا میکنید:

Richiesta di offerta درخواست اطلاعاتی مثل آدرس، گواهی، تائیدیه و ...

Offerta ارائه چیزی مثل کاتالوگ

Conferimento dell'ordine تائید سفارش

Avviso di spedizione اعلام لیست پست شده

Reclami تنظیم شکایتنامه

Prenotazione (di viaggio, di albergo) رزرو کردن سفر یا هتل

Domanda di impiego تقاضای کار

به طور خلاصه وقتی به یه شرکت نامه مینویسید از Vostro, Vostra و غیره استفاده کنید و اگه با یه شخص طرفید از Suo, Sua و امثالهم استفاده کنید. اینم یه سری از کلمات و جملات رایج در نامه ها اداری :

Gent.mo Signor.../ Gent.ma Signora...: آقا یا خانم ... عزیز

Spettabile Ditta: آقایان عزیز یا همون Dear Sirs  نامه های انگلیسی

Egregio Signore / Egregia Signora: آقا یا خانم عزیز

Distintamente: ارادتمند شما، مخلص شما

Cordialmente: ارادتمند شما، مخلص شما

Migliori saluti: با بهترین آرزوها 

In seguito alla Vostra (اسم شرکت) / Sua (اسم شخص) lettera del 7 maggio

در پی نامه شما در 7 می

 In seguito alla nostra conversazione telefonica : به دنبال صحبت تلفنی با شما

Abbiamo allegato... : ... ضمیمه شده است.

Spero di ricevere presto Vostre (Sue) notizie : منتظر شندین جواب از جانب شما هستم.

a giro di posta : پست برگشتی

حالا برای نمونه به ساختار یه نامه اداری توجه کنید:

Società FIDO S.p.A.  —Intestazione (سربرگ)
Via del Mare, 15
00100 ROMA

Spett. Società Marelli  —Destinatario (آدرس)
Via Carso, 141
20100 MILANO

Roma, 15/8/2001  —Data (تاریخ)

OGGETTO richiesta documenti  —Oggetto (عطف به:)

Con la presente Vi informiano che a tutt'oggi non ci è ancora pervenuta la fattura relative al ns. ordine n. 27/92, con valuta 20 p.v.  —Testo della lettera (متن نامه)

Al fine di regolarizzare entro i termin pattuiti la ns. posizione, Vi preghiamo di inviarci con cortese sollecitudine la fattura in oggetto.

In attesa di un Vs. urgente e cortese riscontro, porgiamo distini saluti.  —Chiusura (تمام کردن نامه)

Il Direttore  —Antefirma (نام و سمت)
Paolo Orlandi  —Firma (امضا)

برای اینکه بیشتر با نوشتن نامه های اداری آشنا بشید باید نمونه های بیشتری رو ببینید. یه سر به سایت Moduli.it بزنید. اونجا یه سری نامه تو زمینه های مختلف هست که میشه دانلودشون کرد.

سایت بالا به زبون ایتالیاییه، اگه براتون مشکله این یکی سایت  رو امتحان کنید.

تو این سایت انگلیسی زمینه کاریتونو انتخاب کنید، مشخصاتتون رو هم تو فرمها کامل کنید و در نهایت یه متن حاضر و آماده نامه به زبون ایتالیایی رو تحویل بگیرید.

فراموش نکنید که به قسمت نظرات هم نگاهی بندازید.اونجا میتونید از راهنماییها و سایتهایی خوبی که آوای عزیز زحمتشو کشیده استفاده کنید.

به گذشته ميرويم. قرن 14 ميلادي. فرانچسكا پتراركا از سر شيفتگي كتابي مينويسد. اشعاري در وصف زندگي و مرگ بانويش لورا (Rime in vita e morta di Madonna Laura). غزلهايي آكنده از عشق شديد و يكجانبه پترارك به لورا، زن جواني كه اولين بار در كليسا ملاقاتش ميكند.

پترارك در وصف لورا 365 غزل سروده است. گاهي اوقات وي تمام روز خود را براي سرودن تنها يك شعر كوتاه عاشقانه صرف ميكرد. به خاطر سون نت (sonnet) هاي بي نظيرش در قرن 14، پترارك به عنوان اولين شاعر سبك  مدرن ايتاليايي شناخته ميشود. به اشعار يا غزلهاي 14 سطري سون نت گفته ميشود. در ادامه يكي از اين سون نت هاي زيباي پترارك را باهم ميخوانيم :

Era il giorno ch'al sol si scoloraro
per la pietà del suo factore i rai,
quando ì fui preso, et non me ne guardai,
chè i bè vostr'occhi, donna, mi legaro.

روزي بود كه اشعه هاي خورشيد در حال كمرنگ شدن بودند،

و بخاطر اندوه سازنده خودشان افسوس ميخوردند. (منظور هنگام غروب آفتاب است)

زماني كه اسير شدم و كسي مرا نديد.

بانويم، گرفتار چشمان تو شدم.

Tempo non mi parea da far riparo

contra colpi d'Amor: però m'andai

secur, senza sospetto; onde i miei guai

nel commune dolor s'incominciaro.

فرصتی براي محافظت از خود،

در برابر عشق نداشتم. به همين جهت

مطمئن و ثابت قدم رفتم و

مصيبتهايم در درد و رنج آغاز شد.

Trovommi Amor del tutto disarmato

et aperta la via per gli occhi al core,

che di lagrime son fatti uscio et varco.

عشق مرا کاملا بي سلاح يافت،

و راهش را از چشمانم به درون قلبم باز کرد،

كه جايگاه و دروازه اشك شد.

Però al mio parer non li fu honore

ferir me de saetta in quello stato,

a voi armata non mostrar pur l'arco.

به نظرم (عشق) با من صادق نبود،

مرا با تير زخمي كرد در همان حال،

به توي سراپا مسلح، كمانش را نيز نشان نداد.

 Ferancesco Petrarca

1304-1374

شاعر و انسان شناس ايتاليايى ، كه به عنوان اولين شاعر مدرن شناخته ميشود. شاعران انگليسى مانند جفرى شاوسر، ويليام شيكسپير و ادموند اسپنسر از سون نتهاي زيباي او (غزلهاي 4 بندي و 14 سطري) تاثير زيادي گرفته اند.

دانش وسيع او از نويسندگان كلاسيك و زنده كردن دوباره زبان لاتين باعث شده كه از او به عنوان اولين و بزرگترين انسان شناس ياد شود. وي همچنين نقش مهمي در پيشرفت زبان ايتاليايى به عنوان يك زبان ادبى داشت.

فرانچسكو پتراركا (Francesco Petrarca) متولد 20 جولاي 1304در شهر آرتزو است. تا هشت سالگي همراه خوانواده اش در استان توسكاني زندگي كرد، سپس در سال 1312 به آوينون (Avignon) فرانسه نقل مكان كرد.

پس از مرگ پدرش در 1326 ، پتراك كه در بولونیا (Bologna) حقوق ميخواند به آوينون فرانسه مراجعت كرد و تا سال 1330 در خدمت كليسا بود.

روز جمعه قبل از عيد پاك سال 1327 بود كه براي اولين بار لورا را ديد. دختري فرانسوي كه نامش در ترانه هاي پتراك جاودانه شده است.

در طول مدتي كه در خدمت كليسا يا خانواده ويسكونتي بود، علاوه بر ايتاليا مسافرتهاي زيادي به فرانسه، آلمان و ديگر كشورها كرد. سال 1350 در فلورانس ايتاليا بود كه جيووانى بوكاچيو (Giovanni Boccacci)  را ديد كه قبلا با وي به صورت مكاتبه اي ارتباط داشت.

از سال 1353 تا پايان عمرش در سال 1374را، پترارك در ايتاليا به سر برد. ميلان، پادوا، ونيز و آركوا. احتمالا در همين سفرهايش بود كه ايده ايجاد يك ايتالياي متحد و وارث امپراتوري رم را گسترش داد.

وي در طول زندگي شديداً مورد احترام بود. در سال 1341 سناي رم به او لقب ملك الشعرا را داد.

وي در 18 يا 19 ژوئيه سال 1374 در آركواي (Arquà) ايتاليا در گذشت.

پترارك به زبانهاي ايتاليايى و لاتين مينوشت. از نوشته هاي لاتين او ميتوان به آفريقا (Africa) شعري حماسى در وصف حال شيپيو آفريقانوس (Scipio Africanus)  فاتح رومى و درباره مرادن مشهور (De Viris Illustribus) شامل يك سري بيوگرافي ، اشاره كرد. همچنين مجموعه وسيع نامه‌هاي وي كه به لحاظ جزئيات تاريخى و اجتماعيش مهم هستند، نيز به زبان لاتين است.

Rime in vita e morta di Madonna Laura (اشعاري درباره  زندگي و مرگ بانو لورا) از جمله مشهور ترين آثار وي به زبان ايتاليايي است، كه بيشتر با نام Canzoniere (كتاب ترانه) شناخته ميشود. اين غزل‌ها و قصيده‌ها، تقريباً همگي الهام‌گرفته از احساسات شديد پتراك نسبت لورا ميباشد. عشقش فراوان پتراك  به لورا در مجموعه اشعار ايتاليايي وي با نام I Trionfi (موفقيت) نيز مشهود است.

 در فرصتي بعد به يكي از سون نتهاي او خواهيم پرداخت.

 Giovanni Boccaccio
‏1313-1375‏

بوکاچیو احتمالا در پاریس متولد شده است، فرزند نامشروع یک بازرگان فلورانسی و یک بانوی فرانسوی. او ‏در فلورانس در یتیم خانه ایکه پدرش موسس آن بود رشد کرد تا اینکه در سال 1313 برای تحصیل ‏حسابداری و حقوق به ناپل فرستاده شد، اما وی پس از مدتی آن را رها کرد.‏

‏ او در زمان پادشاهی روبرت (‏Robert d’Anjou‏) زندگی میکرد، این پادشاه نیز دختری نامشروع به نام ‏ماریا (‏Maria de Conti d’Aquino‏) داشت که بوکاچیو سخت دلباخته او بود و احتمالا همان کسی است که ‏در نوشته های وی فیامتا (‏Fiammetta‏) نام برده شده است.‏

به علت تنگدستی در سال 1341 به فلورانس نزد پدرش بازگشت، وی خدمات دیپلماتیکی متعددی به دولت ‏میکرد و در سال 1350 بود که شاعر معروف ایتالیا یعنی پتراک (‏Petrarch‏) را میبیند و دوستی عمیقی بین ‏این دو شکل میگیرد که تا سال 1374 یعنی زمان مرگ پتراک ادامه میابد.‏

در سال 1362 بنا به دعوت دوستی که به او قول حمایت ملکه جوانا را میدهد، به ناپل بازمیگردد، اما استقبال ‏سرد ملکه او را به سمت پتراک در ونیز میکشاند، هرچند در آنجا نیز خانه اهدایی پتراک را رد میکند و به ‏فلورانس بازمیگردد. در اواخر عمر دوباره به سوی مذهب گرایش پیدا میکن و پس از یک بیماری یکساله در ‏سال 1375، زمانی که نوشته هایش در مورد زندگی دانته و کتابش ناتمام باقی میماند، به جهان باقی میشتابد. ‏

کتاب دکامرون (‏Il Decamerone ‎‏) که لغتی یونانی و به معنای ده روز است، از مهمترین نوشته های ‏بوکاچیو بشمار میرود، که در سال 1348 نوشتنش آغاز و پنج سال بعد به اتمام میرسد.‏
این کتاب مجموعه ای شامل 100 داستان جالب در یک قالب کلی است. هفت زن و سه مرد نجیب زاده ‏ثروتمند و محتاط برای فرار از طاعونی که در شهر فلورانس شیوع یافته، به ییلاقی خارج از شهر پناه ‏میبرند. در آنجا هریک از آنها ده داستان در طول ده روز تعریف میکند و هر راوی در پایان هر روز داستان ‏خود را با یک شعر به انتها میرساند که این اشعار نشان دهنده، قدرت شاعری بسیار زیبای بوکاچیو است. در ‏انتهای 100 داستان این دوستان به خانه های خود بازمیگردند.‏

‏ دکامرون اولین و بهترین اثر نثر دوران رنسانس بشمار میآید. داستانهای آن به لحاظ محتوا و تنوع قابل توجه ‏است که بوکاچیو در جمع آوری آنها از منابع زیادی فرانسوی، یونانی و نقل قولهای شفاهی عوام استفاده کرده ‏است.‏
نویسندگان بسیاری مانند شکسپیر و سروانتس و... از کتاب دکامرون تاثیر گرفته اند و این تاپیر را در آثار ‏خود منعکس کرده اند.‏

بوکاچیو در نوشته هایش از جمله سه کتاب، از عشق فراوانش به ماریا یاد کرده است. وی همچنین زندگی ‏نامه دانته همراه با تفسیر کمدی الهی و همچنین آثار تحقیقی و علمی دیگر و همچنین اشعاری  به زبان ‏لاتین را نیز به رشته تحریر در آورده است.‏

Carlo Collodi

کارلو کولودی

هنگامی که کارلو کولودی در سال 1883 کتاب ماجراهای پینوکیو (Le avventure di Pinocchio )  را نوشت،  یکی از شناخته شده ترین شخصیتهای ادبیات کودکان را ساخت.

پینوکیو عروسک خیمه شب بازی خیلی خودخواه و بدجنس، در این کتاب ماجراهای زیادی را تجربه میکند تا درست را از نادرست تشخیص دهد. آرزوی وی مبدل شدن به یک پسر واقعی است، اما او به این هدف نمیرسد تا اینکه حرف گوش کردن، درستی، صداقت و بخشندگی را میآموزد.

کارلو لورنزینی (Carlo Lorenzini) که بعدها به کارلو کولودی معروف شد، نویسنده فلورانسی است، که خودش در کودکی نمونه ای از یک پینوکیوی واقعی بوده است، شرور و بازیگوش که معلمهایش از دست او عاصی بودند و چندبار نیز در آستانه اخراج از مدرسه قرار گرفت.

پدر و مادرش وضع مالی خوبی نداشتند و برای گذران زندگی خود و ده فرزندشان و در خانه دیگران خدمتکاری میکردند و یکی از همین صاحب خانه ها بود که به امید کشیش شدن کارلو، هزینه تحصیلش را میپرداخت.

کارلو بعد از تحصیلات در یک کتابفروشی مشغول به کار شد و بعدها به شغل روزنامه نگاری پرداخت.

داستان پینوکیو در حقیقت در ابتدا به صورت داستان دنباله داری در روزنامه چاپ شد و بعدها بود که کتاب آن منشر گردید. داستانهای شاد (Storie Allegre) اثر دیگری از این نویسنده است که البته به اندازه ماجراهای پینوکیو معروف نیست.

« یکی بود یکی نبود...
شما خوانندهای کوچولوی من فورا خواهید گفت: - یه پادشاهی بود!
- نه، بچه ها اشتباه کردید. یکی بود یکی نبود یه قطعه چوبی بود...»

با این عبارات داستان پینوکیو آغاز میشود، عباراتی که کلیشه ادبیات کودکان را به هم میریزد. این کتاب در سی و شش فصل نوشته شده است، برای آشنایی با متن این کتاب، از شما دعوت میکنم همراه باهم در پست بعدی مروری داشته باشیم به سر فصلهای کتاب .

یکی از مزایای یاد گرفتن ایتالیایی اینه که با یاد گرفتن این زبون میتونید از اپراها و ترانه های زیبای ایتالیایی لذت ببرید. حقیقتش مدتی بود که میخواستم از خواننده های معروف ایتالیایی براتون بنویسم و اونا رو معرفی کنم، اما دیدم که این بحث گسترده ایه و مخاطبای مخصوص خودشو داره و مطمئنا دوستان زیادی هستند که میخوان ترجمه ترانه ای مورد علاقه شونو بدونن و همه اینا دلیلی شد، به جای اینکه در این وبلاگ در این خصوص صحبت کنم، یه وبلاگ دیگه مخصوص خواننده ها و ترانه های ایتالیایی بزنم. مزیتش اینه که شما میتونید با مراجعه به آرشیو موضوعی اون وبلاگ تمام مطالبی که در مورد یک خواننده خاص گفته شده رو یکجا و کنار هم داشته باشید.

الان که دارم این مطلب رو مینویسم این وبلاگ در حال آماده سازیه و با اون چیزی که باید باشه فاصله زیادی داره، اما به مرور تکمیلش میکنم، فعلا ترانه هایی رو که قبلا ترجمه کرده بودم رو با بازبینی مجدد به اینجا منتقل میکنم بعدش شروع میکنم به ترجمه ترانه های جدید. امیدوارم مورد توجهتون قرار بگیره.

اینروزها یه کمی کمبود وقت دارم بزودی با نوشتن درس سی و چهارم این وبلاگ رو هم آپدیت میکنم.

دانته آلیگیری

1265-1321

شاعر و شخصیت برجسته ادبی ایتالیا، متولد 1265 فلورانس، در یک خوانواده طبقه متوسط. نام مادرش بلا بود که در کودکی از دست داد، و پدرش را نیز که مدتی بعد ازدواج کرد، در 18 سالگی. درباره تعلیم و تربیت و تحصیلات او اطلاعات دقیقی موجود نیست. احتمالا به مدرسه سانتا کروز میرفته و در دانشگاه بولوینا تحصیل کرده است. در نه سالگی در یک مهمانی خوانوادگی با دختری به نام بئاتریس آشنا میشود (بئاتریچه تلفظ ایتالیایی و بئاتریس تلفظ فرانسوی است) و شدیدا عاشق میشود. در هجده سالگی سرودن اشعار را آغاز کرد و اشعار و سرودهایی برای بئاتریس سرود، تا اینکه بئاتریس در سال 1290 از دنیا رفت. دانته یکسال عزادار بود، اما پس از آن تا سال 1300 ، از راه مستقیم منحرف شد و خود را با عشقهای ناباب و نا مناسب سرگرم کرد، هرچند خاطره بئاتریس در قلب او باقی مانده بود. در سالهای 1292 تا 1295 اشعاری را که برای بئاتریس و البته بانوان دیگر زندگیش سروده بود، در کتابی به نام زندگی نو (La vita nuova) جمع آوری کرد. در انتهای همین کتاب است که وعده نگارش کمدی الهی (La divina commedia) مشهورترین اثرش را داده است.

پس از نگارش این کتاب مشهور و سرشناس میشود. در این دوران در چند نبرد نظامی شرکت میکند. به خاطر انتخاب شدن در شورای شهر فلورانس نام خود را در صف اطباء و عطاران نوشت و وارد سیاست شد.

در سال 1300 شورشهایی بین مردم عامی معروف به سیاهان، و ثروتمندان معروف به سفیدان، در گرفت و باعث ویرانی شهر و نابودی آرامش آن شد. پاپ برای بازگرداندن صلح تلاش میکرد و در همین اوضاع بود که اشرافیان شهر سه سفیر به سوی پاپ اعزام کردند که دانته نیز در میان آنها بود.

در سال 1301 گروه سیاهان به پیروزی رسید و تصفیه حسابها آغاز شد. در 27 ژانویه 1302 دانته به دلایل واهی فساد مالی و سوء استفاده از مقام به دو سال تبعید و جریمه مالی کلانی محکوم شد. در 10 مارس همان سال نیز به زنده سوزانده شدن در آتش محکوم شد. دانته در هیچیک از دادگاهها حضور نداشت و در شهر دیگری ساکن بود. وی با شنیدن این احکام ناچار به ترک همسر و چهار فرزندش، همچنین خانه و اموال و دوستانش گردید. بعدها در چند لشگرکشی همراه تبعیدی ها شرکت کرد، اما همه آنها با شکست مواجه شد، تا اینکه دانته تصمیم به انزوا گرفت و در سال 1318 به شهر راونا پناه برد. در تابستان 1321 که از دیدار حاکم شهر ونیز باز میگشت، به تبی شدید مبتلا شد و در شهر راوانا جان به جان آفرین تسلیم کرد.

دانته پس از کتاب کمدی الهی به چنان شهرت عالمگیری دست یافت که کمتر کسی قادر است در ادبیات ایتالیا و حتی در ادبیات اروپا به پای آن برسد. آثار دیگر وی عبارتند از زندگانی نو، مهمانی، پیرامون پادشاهی، پرسشهایی درباره آب و زمین، دیوان اشعار و در نهایت درباره هنر بلاغت در زبان عامیانه که ناتمام باقی مانده است

Luciano Pavarotti

1935-

لوسیانو (لوچیانو) پاواروتی

صدای رسا و پرطنین تنور پاواروتی باردیگر یاد انریکو کارسو را در ایتالیا زنده کرد. در مودنا (Modena) ایتالیا متولد شد و در فقر و فلاکت رشد کرد. پدرش نانوا بود، اما او در جوانی عاشق فوتبال بود و یکی از اعضای فوتبال شهر بود. بعد از سالها تمرین صدا و نمایشات آماتوری، با پدرش برای شرکت در مسابقات بین المللی لينگلين به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه گردید و این مقدمه ای شد که اولین نقش حرفه ایش را سال 1961 در سالن اپرای رجیو امیلیا اجرا کند، نقش رودولفو در اپرای خواننده دوره گرد (La Bohème) اثر جیاکومو پوکینی.