ایتالیا و زبان ایتالیایی

Villa borghese

ويلا بورگزه (Villa borghese) پارك طبيعي بزرگي در شهر رم هست، شامل ساختمانها، موزه ها (از جمله موزه گالريا بورگزه - galleria borghese) و جذابيتهاي ديگه.

اين پارك با مساحتي حدود 80 هكتار، بعد از پارك ويلا دوريا پامفيلي (Villa doria pamphili) بزرگترين پارك شهر رمه. باغات اين پارك براي ويلاي بورگزه روي تپه پرينچانا (Villa borghese princiana) توسط معماري به نام فلامينيو پونتزيو (Flaminio ponzio) ساخته شد و شيفيونه بورگزه (Scipione Borghese) در سال 1605 اونو توسعه داد و آثار هنري خودشو توش گذاشت.

موزه گالريا بورگزه

اوايل قرن نوزدهم اين پارك بازسازي شد و سال 1903 هم به پارك عمومي تبديل شد.

اگه گذرتون به رم افتاد ميتونيد از جذابيتهاي ديدني اين پارك ديدن كنيد. اما شايد جالبترين مورد ديدني اين پارك براي ايرانيها وجود مجسمه فردوسي در نزديكي در ورودي اين پارك باشه.
اين مجسمه از ايران به رم اهدا شده و در سال 1958 طي مراسمي رسمي در اين پارك نصب شد. سازنده اين مجسمه سنگي، استاد ابوالحسن خان صدیقی هست. سازنده مجسمه های فردوسی در میدان فردوسی تهران...فردوسی در توس... پور سینا در همدان...خیام در پارک لاله...مجسمه برنزی نادر شاه و اسبش در مشهد که در میلان ساخته شده و... .

طراحی چهره های بزرگان ما از قبیل سعدی ..حافظ...فردوسی...پور سینا...خیام..عطار..و ... هم بر عهده ی ایشون بوده. نیم تنه امیر کبیر که در یکی از موزه های میلان نگه داری میشه، یکی دی از کارهای استاد هست. برای اطلاعات بیشتر در مورد ایشون به سایت ویکی پدیا یا وب سایت خودشون مراجعه کنید. اطلاعات بيشتر در مورد اين پارك رو هم ميتونيد تو سايت رسميش پيدا كنيد.

با تشکر از دوست عزیزم سینا برای همکاری در ارائه این مطلب.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 10:47 قبل از ظهر توسط کاوه |

مروري مختصر بر زمان افعال

افعال با قاعده

مصدر:

مصادر در زبان ايتاليايي سه شكل مختلف دارند و با حروف are، ere يا ire ختم ميشوند.

ire	ere	are
Aprire (بازكردن)	Chiudere (بستن)	Mangiare (خوردن)
Partire (ترك كردن)	Volere (خواستن)	parlare (حرف زدن)

افعالي كه به يكي از اين سه شكل هستند، افعال باقاعده و الباقي افعال بيقاعده هستند. افعال باقاعده در زمانهاي مختلف، به شكلهاي ثابتي تغيير ميكند، در حالي كه براي افعال بي قاعده، چاره اي جز بخاطر سپردن نداريد. در ادامه افعال با قاعده را در زمانهاي پر كاربرد صرف ميكنيم:

زمان حال:

aprire (بازكردن)	leggere (خواندن)	parlare (حرف زدن)
apro	leggo	parlo	io (من)
apri	leggi	parli	tu (تو)
apre	legge	parla	lui (او مذكر)
apre	legge	parla	lei (او مونث)

apriamo	leggiamo	parliamo	noi (ما)
aprite	leggete	parlate	voi (شما)
aprono	leggono	parlano	loro (ايشان)

زمان گذشته:

- زمان گذشته ساده

تشريح كاري كه در گذشته انجام شده، پايان يافته و هيچ وابستگي به زمان حال ندارد.

capire (فهميدن)	credere (اعتقاد داشتن)	parlare (حرف زدن)
capii	credei (credetti)	parlai	io (من)
capisti	credesti	parlasti	tu (تو)
capì	credè (credette)	parlò	lui (او مذكر)
capì	credè (credette)	parlò	lei (او مونث)

capimmo	credemmo	parlammo	noi (ما)
capiste	credeste	parlaste	voi (شما)
capirono	crederono (credettero)	parlarono	loro (ايشان)

- زمان حال كامل يا ماضي نقلي

تشريح كاري كه در گذشته انجام شده و پايان يافته است با اين زمان نشان داده ميشود. براي ساخت اين زمان، قبل از اسم مفعول فعل بايد صورت مناسب افعال avere (داشتن) يا essere (بودن) را اضافه كنيد:

+ اسم مفعول	essere	avere
	sono	ho	io (من)
	sei	hai	tu (تو)
	è	ha	lui / lei (او)

	siamo	abbiamo	noi (ما)
	siete	avete	voi (شما)
	sono	hanno	loro (ايشان)

اسم مفعول افعال با قاعده با تبديل انتهاي افعال از (are, ere, ire) به (ato, uto, ito) ساخته ميشود.

parlato (حرف زد)	parlare (حرف زدن)
venduto (فروخت)	vendere (فروختن)
partito (ترك كرد)	partire (ترك كردن)

essere براي افعال حركتي (افعال لازم) استفاده ميشود: andare, arrivare, partire, tornare, venire.

ماركو به خانه برگشته است.	Marco è tornato a casa.
ماريا به خانه برگشته است.	Maria è tornata a casa.
ماركو و ماريا به خانه برگشته اند.	Marco e Maria sono tornati a casa.
ماريا و آنجلا به خانه برگشته اند.	Maria e Angela sono tornate a casa.

دقت كنيد كه در تركيبات essere اسم مفعول فعل با جنس و تعداد فاعل متناسب است:

Marco è tornato و Maria è tornata

اما در تركيبات avere اسم مفعول فعل همواره به صورت مذكر مفرد آورده ميشود.

ماركو هيچ كاري نكرده است.	Marco non ha fatto niente.
ماريا هيچ كاري نكرده است.	Maria non ha fatto niente.
ماريو و ماريا هيچ كاري نكرده اند.	Mario e Maria non hanno fatto niente.
ماريا و آنجلا هيچ كاري نكرده اند.	Maria e Angela non hanno fatto niente.

- زمان گذشته ناقص يا گذشته استمراري

اين زمان براي تشريح كاريست كه در گذشته انجام شده و هنوز پايان نيافته، يا تكراري و معمول است. براي ساخت اين زمان دو حرف آخر مصادر را با vo، vi، va، vamo، vate و vano جايگزين كنيد.

aprire (بازكردن)	leggere (خواندن)	parlare (حرف زدن)
aprivo	leggevo	parlavo	io (من)
aprivi	leggevi	parlavi	tu (تو)
apriva	leggeva	parlava	lui (او مذكر)
apriva	leggeva	parlava	lei (او مونث)

aprivamo	leggevamo	parlavamo	noi (ما)
aprivate	leggevate	parlavate	voi (شما)
aprivano	leggevano	parlavano	loro (ايشان)

- زمان گذشته كامل يا ماضي بعيد

تشريح كاري كه در گذشته قبل از عمل ديگري كامل شده باشد. براي ساخت اين زمان، قبل از اسم مفعول فعل بايد صورت مناسب گذشته استمراري افعال avere (داشتن) يا essere (بودن) را اضافه كنيد. موارد استفاده از avere يا essere مانند قبل است:

+ اسم مفعول	essere	avere
	ero	avevo	io (من)
	eri	avevi	tu (تو)
	era	aveva	lui / lei (او)

	eravamo	avevamo	noi (ما)
	eravate	avevate	voi (شما)
	erano	avevano	loro (ايشان)

وقتي من رسيدم آنها رفته بودند.	Già erano partiti quando sono arrivato.
وقتي باران شروع شد، من پنجره را بسته بودم.	Avevo chiuso le finestre quando è cominiciato a piovere.
ما نگران بوديم، زيرا بچه ها نرسيده بودند.	Avevamo paura perché i bambini non erano ritornati.

زمان آينده:

- زمان آينده ساده

براي ساخت اين زمان دو حرف آخر مصادر را با ò، ai، à، emo، ete و anno جايگزين كنيد (a به e تبديل ميشود).

partire (ترك كردن)	credere (اعتقاد داشتن)	cantare (آواز خواندن)
partirò	crederò	canterò	io (من)
partirai	crederai	canterai	tu (تو)
partirà	crederà	canterà	lui (او مذكر)
partirà	crederà	canterà	lei (او مونث)

partiremo	crederemo	canteremo	noi (ما)
partirete	crederete	canterete	voi (شما)
partiranno	crederanno	canteranno	loro (ايشان)

- زمان آينده كامل

تشريح عملي كه پيش از عمل ديگر در آينده كامل ميشود. براي ساخت اين زمان، قبل از اسم مفعول فعل بايد صورت مناسب آينده ساده افعال avere (داشتن) يا essere (بودن) را اضافه كنيد. موارد استفاده از avere يا essere مانند قبل است:

+ اسم مفعول	essere	avere
	sarò	averò	io (من)
	sarai	averai	tu (تو)
	sarà	averà	lui / lei (او)

	saremo	averemo	noi (ما)
	sarete	averete	voi (شما)
	saranno	averanno	loro (ايشان)

قبل از اينكه بروند، شام خواهند خورد.

Loro avranno cenato prima di partire.

پيش از اينكه ما برسيم، شما خواهيد رفت.

Voi sarete già partiti quando noi arriveremo.

توضيحات:

- مطالبي كه در بالا اشاره شد، تنها براي افعال با قاعده صادق است. افعال بي قاعده تابع قوانين خاصي نيستند. براي ديدن اشكال مختلف حدود 110 فعل بیقاعده در زمانهاي مختلف به اين آدرس مراجعه نمائيد.

- براي ديدن تركيبات افعال مورد نظر خود در زمانهاي مختلف از اين سايت استفاده كنيد.

- براي تمرين نوشتن افعال در زمانهاي مختلف برنامه مربوطه را از اين سايت دانلود كنيد.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 12:52 بعد از ظهر توسط کاوه |

سفرنامه جنوب ايتاليا

کتاب سفرنامه جنوب ايتاليا هم به کتابخونه وبلاگ اضافه شد. « سفرنامه جنوب ايتاليا » شامل تمام خاطراتي هست كه تحت عنوان « خاطرات سفر در جنوب ايتاليا » به مرور تو اين وبلاگ تقديمتون شد، بعلاوه لغت نامه اي شامل معاني لغات و جملات ايتاليايي بكار رفته در خاطرات.

در ضمن به خاطر مشکل فیلترینگ که بعضی از دوستان باهاش مواجه بودن همه کتابها و فایلهای صوتیشو بردم تو یه جای دیگه اپلود کردم.

اميد كه مورد توجه و استفادتون قرار بگيره.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 10:36 بعد از ظهر توسط کاوه |

قلب ايتاليا

بعد از ترجمه سرود ملي ايتاليا ، دوستان تقاضا كردن كه سرود تيم ملي فوتبال ايتاليا رو هم ترجمه كنم. ما هم واسه اينكه فوتبال دوستان از ما دلگير نشن گفتيم چشم

اسم اين سرود cuore azzurro (قلب آبي) هست كه كنايه از رنگ لباس ورزشكاران ايتاليايه. واسه همين شايد بهتر باشه اونو قلب ايتاليا ترجمه كنيم

.

اين سرود كه بخاطر شركت تيم ملي فوتبال ايتاليا در جام جهاني فوتبال 2006 آلمان، با هماهنگي فدراسيون فوتبال ايتاليا (FIGC) و تلوزيون RadioItalaia solomusicaitaliana ساخته شده بود، توسط فوتباليستهاي معروف ايتاليا خونده شد و بعد از پيروزي ايتاليا تو جام جهاني، حسابي گل كرد و مدتها تو صدر جدولهاي موسيقي ايتاليا بود. اين سرود رسما متعلق به يه گروه چهار نفري به نام گروه Pooh هست كه يه نسخه ای از اونو فوتباليستا خوندن كه اسامي و تيمشونو در ادامه مينويسم.

Mauro Esposito _ Cagliari
Marco Materazzi _ Inter
Gennaro Gattuso - Andrea Pirlo – Alberto Gilardino _ Milan
Alessandro Del Piero - Fabio Cannavaro - Gianluigi Buffon - Manuele Blasi - Gianluca Zambrotta _ Juventus
Luca Toni _ Fiorentina
Morgan De Sanctis - Vincenzo Iaquinta _ Udinese
Fabio Grosso - Cristian Zaccardo - Simone Barone _ Palermo
Francesco Totti - Simone Perrotta - Daniele De Rossi _ Roma
Angelo Peruzzi - Massimo Oddo _ Lazio
Aimo Diana _ Sampdoria

دنيله دروسي، فرانچسكا توتي و سيمونه پروته در حال خواندن اين سرود

اگه كنجكاو بودين به سايت گروه پو هم ميتونيد يه سر بزنيد. اونجا كليپ صوتي و تصويرش هم موجوده... هر چند اينجا هم براتون آپلودش کردم. اميدوارم كه دوستداران فوتبال ايتاليا هم رضايتشون جلب شده باشه.

Siamo qui
ما اينجا هستيم.

abbiamo fiato, cuore e fantasia
نفس ميكشيم، قلبمان ميتپد و در آرزوئيم.

per un’emozione che non va mai via
به خاطر عشقي كه هيچگاه از بين نميرود،

ali grandi per volare
با بالهاي بزرگي براي پرواز،

e il coraggio di volere
و جرئت خواستن،

per non crederci mai a metà
و باور داشتن هدف.

Siamo qui
ما اينجا هستيم.

comunque vada e con qualunque tempo
ميرويم و در هر زمان،

con le braccia al vento e la speranza dentro
با بازواني گشوده در هوا و اميدي دروني،

mille voci e un solo cuore
هزارن صدا و يك قلب واحد،

tutti insieme a respirare
همه باهم زمزمه ميكنيم،

questa festa di luci e magia
اين جشن نور و جادو را.

Noi con voi
ما با شمائيم

voi con noi
شما با ما

per un sogno che non muore mai
براي رويايي كه هرگز نميميرد.

Noi con voi
ما با شمائيم ،

voi con noi
شما با ما،

ancora e più che mai
بار ديگر و بارهاي ديگري كه تمامي نخواهد داشت.

Siamo qui
ما اينجا هستيم.

col cuore azzurro come il nostro cielo
با قلبي آبي همانند آسمانمان.

trasparenti e forti come il nostro mare
شفاف و قوي همانند دريايمان.

Siamo il battito di un cuore
ما ضربان يك قلب هستيم،

che nessuno puo’fermare
كه هيچگاه متوقف نميشود.

come l’onda di un’alta marea
مانند موجي مرتفع،

Noi con voi
ما با شمائيم،

voi con noi
شما با ما،

per un sogno che non muore mai
براي رويايي كه هرگز نميميرد.

Noi con voi
ما با شمائيم،

voi con noi
شما با ما،

ancora e più che mai
بار ديگر و بارهاي ديگري كه تمامي نخواهد داشت.

Noi con voi
ما با شمائيم،

voi con noi
شما با ما،

ancora e più che mai
بار ديگر و بارهاي ديگري كه تمامي نخواهد داشت.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم تیر 1386ساعت 10:14 قبل از ظهر توسط کاوه |

زنگ تفریح

دوتا لطیفه در مورد ايتاليايي ها ديدم، هرچند كمي قديميه اما شنيدنش خالي از لطف نيست. موضوع اين دوتا در مورد تلفظ بد انگليسي توسط ايتالياييها و سوءتفاهمهاي جالب ناشي از اونه.

اوليه رو بايد حتما فايل صوتيشو بشنويد تا بفهميد ماجرا چيه، با اين حال براي درك بهتر، من متنشم گذاشتم. متاسفانه ترجمه اش اصلا جالب در نمياد و فقط به همون زبون انگليسي-ايتالياييش خنده داره. فايلشو از اينجا بگيريد، گوش بديد و كلي بخنديد.

One day ima gonna Malta to bigga hotel. Ina morning I go down to eat breakfast. I tella waitress I wanna two pisses of toast. She brings me only one piss. I tella her I want two piss. She say go to t he toilet. I say you no understand, I wanna two piss onna my plate. She say you better no piss onna plate, you sonna ma bitch. I don't even know the lady and she call me sonna ma bitch. Later I go to eat at the bigga restaurant. The waitress brings me a spoon and knife but no fock. I tella her I wanna fock. She tell me everyone wanna fock. I tella her you no understand. I wanna fock on the table. She say you better not fock on the table, you sonna ma bitch. So I go back to my room ina hotel and there is no shits onna my bed. I call the manager and tella him I wanna shit. He tell me to go to the toilet. I say you no understand. I wanna shit on my bed. He say you better not shit onna bed, you sonna ma bitch. I go to the checkout and the man at the desk say: "Peace on you." I say piss on you too, you sonna ma bitch, I gonna back to Italia!'' Arrivederci.

لطيفه دوم حكايت دوتا ايتالياييه كه سوار اتوبوس ميشن و نزديك يه خانمي ميشينن و شروع ميكنن باهم حرف زدن. حرفاي اونا طوري بود كه توجه خانومه هم جلب ميشه:

Emma come first. Den I come. Two asses., they come together. I come again. Two asses, they come together again. I pee twice. Then I come once more.

خانومه با شنيدن اين حرفا عصباني ميشه و ميگه: شما دوتا بهتره دهن گشادتونو ببنديد. تو اين كشور، ما زندگي س ك س ي مونو تو محلهاي عمومي تعريف نميكنيم!

مرده ميگه: آروم باشيد خانم. من فقط داشتم به دوستم توضيح ميدادم Mississippi رو چطوري اسپل كنه!

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم تیر 1386ساعت 8:5 بعد از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا (آخرين قسمت)

LUltimo Viaggio
به آمريكا خوش آمديد

روي نرده هاي كشتي خم شده بودم و به مجسمه اي كه از دور توي بندر ديده ميشد، نگاه ميكردم. مجسمه آزادي از مجسمه مريم مقدس تو بندر بين راجو كالابريا (Raggio calabria) و سيسيل محكمتر و استوارتر به نظر ميرسيد.

سفر يكساله من تو ايتاليا تموم شده بود و داشتم به نيويورك برميگشتم. احساس ميكردم مجسمه ازادي، آغوشش رو برام باز كرده و ميگه :

- تو نميتوني اينجا mammone باشي!

يكسال پيش كه سفرم تو ايتاليا رو شروع كرده بودم، فقط چندتا جمله و كلمه بلد بودم، با يه سري خاطرات و عقايدي كه فكر ميكردم ايتاليايي هستند.

حالا ميدونم كه كن نولي (Cannoli) مال سيسيله و عادت من به گفتن aaangora به ريشه ناپليم برميگرده. وقتي يادم افتاد كه پير و جون تو ايتاليا چطوري از سرماخوردگيشون پيشگيري ميكنن، خنده ام گرفت.

يادم افتاد چطور علامت دستي كه هواداران راك ازش استفاده ميكنن ميتونه تو يه جاي ديگه به عنوان جلوگيري از Malocchio‌ بكار بره و فهميدم كه چطور نوع جديدي از كلمات ايتاليايي به فرهنگ آمريكاييها رسوخ كرده. حالا كه دقت ميكنم ميبينم كه چقدر فرهنگ ايتاليايي – آمريكايي تو نيويورك رواج داره.

وقتي به معلم خصوصي ايتالياييم كه براي فراموش نكردن زبان مرتبا پهلوش ميرفتم، گفتم كه كلمه sceevy كه تو آمريكا به عنوان اظهار تنفر استفاده ميشه از schifoso گرفته شده، جا خورد و يه دفعه venti cappuccino‌ شو تف كرد بيرون.

هركي تو نيوجرسي ميتونه از mammalucco به عنوان ناسزا استفاده كنه و كيه كه از يه ساندويچ يا پيتزا با گوجه فرنگي و muzz تازه خوشش نياد.

ترك كردن ايتاليا اصلا برام آسون نبود. خصوصا وقتي كه به اين زبون خو گرفته بودم. به ناهارهاي دوساعته با شراب و به زندگي روزمره ايكه در مجموع ... زندگي خوبي بود!

صبح اول تو آپارتمان جديدم، در حالي كه هنوز چمدونامو باز نكرده بودم، با صداي زنگ كليسا بلند شدم. تو حالت خواب و بيداري، نميدونستم كجام. صداي زنگ احساس خوبي بهم ميداد.

زنگ كليساي صبح، هميشه بهترين اوقات منه. با صداي اون احساس ميكنم كه به رم و فلورانس برگشتم و همينطور كه نور خورشيد از بالشم بالا مياد و صورتمو گرم ميكنه، تصور ميكنم كه دارم به جنوب ايتاليا ميرم. به كاپاچو (Capaccio)، نقطه عطف مسافرتم تو جنوب ايتاليا.
بعد به مرور موقعيتم و شب قبلش رو به ياد ميارم، اما زنگ كليسا اجازه ميده چند دقيقه بيشتر اين حس زيبا رو تجربه كنم. وقتي در نهايت هشياريمو به دست ميارم از خودم تعجب ميكنم كه چطور اين سفر نه چندان طولاني، چنين تاثير قشنگي رو من گذاشته و به اين نتيجه ميرسم كه لذت واقعي اين مسافرت، به خاطر اين بوده كه هميشه چيزايي تو زندگيم برام پنهان بوده و تو اين مسافرت تونستم بعضيهاشو كشف كنم.

با اينكه من تلاش زيادي كردم كه اين نقاط تاريك رو روشن كنم، اما هميشه فرصت كمي داشتم. اما در مجموع فكر ميكنم سفر خوبي كردم و تكرار دوباره اون لذت بيشتري برام خواهد داشت.

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم تیر 1386ساعت 1:58 بعد از ظهر توسط کاوه |

كي برد همه كاره

من نميدونم شما براي تايپ كردن حروف اكسان دار ايتاليايي از چه روشي استفاده ميكنيد. با كليد ALT روي Numpad كد اسكي شونو ميزنيد يا از تركيب [CTRL + `] استفاده ميكنيد. اما فكر ميكنم روشي رو كه ميخوام توضيح بدم از همه آسونتر باشه.

با استفاده از طرح كي برد بين المللي ميكرو سافت خيلي راحت ميتونيد حروف مخصوص زبوناي اروپايي، از جمله زبون ايتاليايي رو به راحتي تايپ كنيد. چه جوري؟... به خوندن ادامه بديد.

براي اضافه كردن اين كي برد Regional and Language Options رو از كنترل پنل اجرا كنيد و بريد تو قسمت Languages و دكمه Details رو بزنيد.

حلا تو قسمت English (United States) دكمه Add رو بزنيد و United States-International رو به كي بردتون اضافه كنيد.

خلاصه كلام اينكه در نهايت بايد تنظيماتتون این شکلیه بشه:

خب بقيه اش ديگه راحته. براي تايپ حروفي مثل à è ì ò ù اول دكمه اكسنت رو بزنيد [ ` ] (معمولا بغل دكمه [ 1 ] هست يا همون ] پ[ فارسي)، بعدشم يكي از همون حروف بالا رو. تايپ حروفي مثل á é í ó ú هم همينطوریه منتها قبلش بايد دكمه آپستروف [ ‘ ] رو بزنيد.

خلاصه اشو تو جدول ببينيد:

این دکمه رو بزنید	حالا این یکی	تحویل بگیرید
' (APOSTROPHE)	C	Ç
'(APOSTROPHE)	e, y, u, i, o, a	é, ý, ú, í, ó, á
"(QUOTATION MARK)	e, u, i, o, a	ë, ü, ï, ö, ä
`(ACCENT GRAVE)	e, u, i, o	è, ù, ì, ò
~(TILDE)	o, n	õ, ñ
^(CARET)	e, u, i, o, a	ê, û, î, ô, â

اگه كليد ALT سمت راست رو نگه داريد، ميتونيد حروف و علائم ديگه اي رو هم تايپ كنيد. اگه فضوليتون بيش از حد گل كرده يه سر به خونه ميكروسافت بزنيد، اونجا كاملش رو نوشته.

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم تیر 1386ساعت 9:31 قبل از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا (قسمت دوازدهم)

نه تنها اسپاگتي بلكه...
روز انگليسي در مدرسه ابتدايي توسكاني

با زندگي بين ديوارهاي شهر فلورانس، خيلي آسون دنياي مدرن رو فراموش ميكنيد. واسه همين وقتي معلم ايتالياييم ازم خواست تو « روز انگليسي » مدرسه ابتدايي پسرش، يه سر به اونجا بزنم جا خوردم.

يعني تو اين شهر قرون وسطايي كه پر از نقاشيهاي ديواري، كليساها، روپوشهاي چرمي و دانشجوهاي خارجيه، مدرسه ابتدايي هم هست؟ ... خب حتما هست ديگه!

پاريتزيا (Patrizia) تو ميدون ساوانورولا (Piazza Savanarola) منو سوار سيتروئنش كرد و به سرعت از خيابوناي سنگ فرش شده به سمت خيابوناي اسفات شده اي كه به حومه شهر ميرفتن برد. حومه Bella Tuscany فقط تاكستان و ويلا نيست، واقعا قشنگه.

ناحيه توسكاني

اون شروع كرد استادانه و سريع به لهجه توسكاني كه اغلب C‌ رو با H جايگزين ميكنن، صحبت كردن. Una hoha-hola hon la hannuccia جمله رايجيه كه اغلب براي اذيت كردن توسكانيها استفاده ميشه (Una coca-cola con la cannuccia)

من تمام تلاشم رو ميكردم كه از حرفاي اون، موقعي كه داشت به طور خلاصه از مدرسه پسرش لورنتزو (Lorenzo) تعريف ميكرد و ميگفت كه اونا بعد از Nutella festa، يه جشن يه روزه زبان انگليسي دارن، سر دربيارم.

مدرسه لورنزو به نظر زيبا ميومد و خيلي شبيه مدرسه ابتدايي بود كه خودم توش درس ميخوندم، با همون حال و هوا. راست راستي من تو ايتاليا بودم؟!

همونطور كه داشتم از پيچي رد ميشدم كه سر كلاس برم يه دفعه يه گروه بچه سي نفره رو ديدم كه دست جمعي به انگليسي گفتن:

- دوست ما از آمريكا، به مدرسه ما خوش آمدي!

معلمشمون بهشون گفت كه دور من حلقه بزنن و تك تك خودشونو به انگليسي معرفي كنن. لورنتزو كه تلاش ميكرد w رو تو اسم انگليسيش لورنس (Lawrence)، درست تلفظ كنه اسمشو گفت و يه دختر به اسم Fiammetta خودشو شعله (Flame) معرفي كرد.

من هر وقت تو ايتاليا ميخواستم اسممو بگم از داني الا (Daniela)‌استفاده ميكردم، اما از اونجايكه روز انگليسي بود، واسه اينكه ببينم بچه ها ميتونن اونو تلفظ كنن يا نه، گفتم اسمم دانيله (Danielle) هست. بچه ها گيج بودن تا اينكه رافا الو (Rafaelo) يه معادل براش پيدا كرد:

- Prosciutto San Daniele!

اوپ!

... به خودم گفتم، آره من قطعا تو ايتاليا هستم.

بعد از اين مراسم معرفي نسبتا طولاني، حالا نوبت بخش بعدي برنامه يعني معرفي فرهنگ ايتاليا بود. بچه ها دونه دونه ميومدن جلو و هركدوم به منه La Americana، تو يه جمله يه خطي انگليسي، از فرهنگ ايتاليا ميگفتن و همكلاسيهاشم تشويقش ميكردن. آلفونسو گفت:

- اسپاگتي تنها غذاي ايتاليايي نيست،

فرانچسكا اضافه كرد:

- سسهاي ايتاليايي هم نه تنها گوجه فرنگي نيستند، بلكه اغلب قرمز هم نيستند.

روبرتو هم گفت:

- همه ايتاليايي ها مشكي و سبزه نيستند. اونا بلوند و قرمز هستند و اكثرا قد بلندند و كوتاه نيستند.

پشت خنده هاي اونا من احساس كردم اين بچه ها قصدشون ارائه فرهنگ ايتاليا نيست بلكه دارن تصورات رايجي كه درباره ايتاليايها وجود داره رو نفي ميكنن. تصوراتي كه به دنبال مهاجرت وسيع مردم جنوب ايتاليا به آمريكا شكل گرفت و به صورت انبوهي با فيلمهاي آمريكايي به ايتاليا برگشت.

در پايان ازم خواستن درباره زندگي تو آمريكا صحبت كنم. من لبخند زنان به بچه ها نگاه كردم و گفتم:

- مردم آمريكا ايتالياييها رو دوست دارن. ما نه تنها اسپاگتي بلكه مردم ايتاليا، هنر، فيلما و همه غذاهاشونو دوست داريم!

رافا الو به نيابت از بچه ها گفت :

- خيلي ممنون Prosciutto. حالا معلممون بهت نشون ميده كه ما نونو با روغن ميخوريم نه با كره.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم تیر 1386ساعت 11:5 قبل از ظهر توسط کاوه |

دوستت دارم به سبك ايتاليايي

ايتاليايي زبون عاشقاست و صد البته زبون مادري عاشق معروف و چاخان گوي ايتاليا كازانوا (Casanova). (چرا نميريد فيلمشو نگاه كنيد!) .

بنا به تقاضاي دوستان، ميخوام يه سري جملات عاشقونه ايتاليايي براتون بنويسم كه تو گوش معشوقه اتون چاخان پاخان كنيد.

قبل از هر چيز يه فضاي عاشقانه ايجاد كنيد، بعدش جملات زير رو براش زمزمه كنيد:

Ti amo	دوستت دارم، عاشقتم
Ti penso sempre	هميشه تو فكر تو هستم
Mi manchi	دلم برات تنگ شده
Come sei bella	چقدر خوشگلي
Voglio vederti stasera	امشب ميخوام ببينمت
Tu sei una stella...la mia stella	تو يه ستاره اي ... ستاره من
Cara mia, ti voglio bene	عزيزم، دوستت دارم
Stringimi / Abbracciami e baciami	در آغوشم بگير و بوسم كن.
Ti amerò per sempre	براي هميشه دوستت خواهم داشت
Sei tutta la mia vita	تو همه هستي مني (تموم زندگي من)

حواستونو جمع كنين، چون اگه طرف بفهمه براش خالي بستين ممكنه بهتون بگه:

Ti odio e non voglio parlarti mai piu'.

ازت متنفرم و ديگه نميخوام هرگز باهات حرف بزنم.

اينجانب شخصا هيچ مسئوليتي رو نمیپذیرم!

نكته!

- اگه خواستيد پيازداغشو زياد كنيد و بگيد خيلي دوستت دارم از Ti amo tantissimo يا

Ti amo tantissimissimo استفاده كنيد. البته اين دوميه از لحاظ دستوري درست نيست، اما تلفظش طوريه كه تاكيد شما رو نشون ميده .

- Ti amo و Ti voglio bene هر دوشون معني دوستت دارم رو ميدن، اما اوليه رو دوتا عاشق و معشوق به هم ميگن در حالي كه دومي بين دوستان معمولي رد و بدل ميشه. مثلا هيچوقت مادر به بچه اش Ti amo نميگه!

- تو ايتاليا ممكنه چيزاييي مثل Tvb يا Tvtb رو زياد ببينيد كه رو در و ديوار مينويسن. اينا در حقيقت مخفف Ti voglio bene و Ti voglio tanto bene هستن. البته بعضي وقتها tvucdb رو هم ميبينيد كه مخفف Ti Voglio Un Casino Di Bene هست. Casino تو حالت معمولي كلمه زشتيه و معني فاحشه خونه ميده اما معاني زياد ديگه اي هم داره. مثلا اينجا معنيش ميشه خيلي زياد .

- Insieme per sempre هم جمله رايجيه به معني باهم براي هميشه كه معمولا به عنوان تبريك ازدواج گفته ميشه.

در ضمن فراموش نکنید کامنتهایی رو که آوای عزیز گذاشته و این مطلب رو تکمیل تر کرده حتما بخونین.

تا بعد...

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم تیر 1386ساعت 12:18 بعد از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا (قسمت یازدهم)

Mammone
تو سيسيل هم همينطوره.

از شمال تا جنوب ايتاليا، سلسه مراتب مردم ايتاليا كاملا مشخصه. هرچي به سمت پايين اين پوتين بريد خوب ...، پايين تر ميريد!

براي ايتاليايهايي كه تو سرزمين اصلي زندگي ميكنن، سيسيل يه دنياي ديگه اس. قوانين خودشو داره و البته زبون خودشو.

مادربزرگم اغلب مواقع زبون سيسيلي رو مسخره ميكنه. موقعيكه با خواهر شوهرش كه La Siciliana هست و يا همسايه ديوار به ديوارش كه اونم يه سيسيليه، نشسته ، با گفتن iddu و kiddu به جاي lui‌ و lei اداشونو درمياره.

- اين ايتاليايي نيست. اونا ايتاليايي نيستند!

شكي نيست كه سيسيل با الباقي ايتاليا خيلي فرق ميكنه. سيسيليها تركيبي از اقوام فنيقي، يوناني، رومي، بيزانسي، عرب، نورمن، آلماني، اسپانيايي، فرانسوي، دوباره اسپانيايي، انگليسي، يه بار ديگه اسپانيايي و در نهايت ايتاليايي هستند. با اين حال آسونه كه فرض كنيم اونا همون مورد آخر، يعني ايتاليايي هستند.

دوستاي فلورانسيم، سعي كرده بودن بهم بفهمونن كه سيسيل يعني مافيا، زمين لرزه و آتشفشان و از اينكه بعضي از مردم نسبت به ايتالياييها ديد منفي دارن و اونا رو بداخلاق و پشمالو فرض ميكنن، هميشه سيسيليها رو مقصر ميدونن.
يكي از بچه ها كه افتخار ميكرد دوازده نسلش فلورانسيه، گفت كه فرهنگ سيسيل هيچ نقطه اشتراكي با فرهنگ ايتاليا نداره. منم با طعنه بهش گفته بودم:

- خب، حداقل فكر كنم مرداي سيسيل mammoni نيستن؟!

آخه طرفم مردي بود كه تو كيفش به جاي عكس fidanzato ده ساله اش، عكس مادرشو گذاشته بود.

اون با تعجب جواب داد:

- مرداي ايتاليا مادراشونو دوست دارن. اما تو اين كلمه رو از كجا ياد گرفتي؟

بنده خدا خبر نداشت كه نه تنها كلمه mammoni، بلكه معني پنهانش هم، بين ايتالياييهاي ساكن آمريكا كاملا رايجه!

شهر تائورمينا (Taormina)

خيلي زود من اين مطالبو فراموش كردم چون تو سيسيل تونستم تمام سختيهاي مسافرتمو از ياد ببرم. تو هر شهري كه ميرفتم، بهترين موقعيتها رو تجربه كردم. من تو درياي فيروزه اي Taormina كه عكس قله هاي برفي Monte Etna توش افتاده بود شنا كردم.

شهر سيراكوزا (Siracusa)

تو Siracusa به تماشاي اركستر بزرگي رفتم كه تو غروب آمفي تئاتر باستاني رومي، برنامه اجرا ميكردن.

كليساي جامع كاتانيا (Catania)

تو Catania با بچه هاي كالجي كه كليساهاي سبك باروك رو بهم نشون ميدادن passaggiata كردم.

نمايي از شهر پالرمو (Palermo)

حتي تو Palermo ترسناك (به خاطر حضور مافيا) هم براي قديسين، با سنگهاي طلاي درخشانشون، جشن گرفته بودن. مغازه ها غلغله بود، همه جا چيزايي شبيه خامه و بستني بود كه لاي يه نون شيريني ميذاشتن و مثل ساندويچ ميخوردنش.

بعد از يه سال اقامتم تو ايتاليا، تا حالا عاشقانه صحبت نكردم، اما راستش مرداي سيسيلي خيلي خيلي خوش قيافه اند. نه تنها اقوام متعددي كه اونجا رو فتح كردن روي زبون سيسيلي تاثير گذاشتن، بلكه مردمش هم تحت تاثير واقع شدن و اغلب چهره هاي جذابي دارن.

بايد اعتراف كنم كه اونجا اسيريكي از اين مردا به نام Calogero كه پيشخدمت رستوران بود، شدم.
Calogero نه تنها رايج ترين اسم سيسيلي رو داشت، بلكه قيافه اشم شبيه يه نقاشي روي سفال يوناني بود. واسه همين وقتي بهم گفت بعد از تعطيلي رستوران بمونم تا يه چيزي باهم بنوشيم، قبول كردم.

ما يه مقدار شراب خورديم و از خودم تعجب كردم وقتي بيشتر از يه ساعت خيلي راحت ايتاليايي حرف زدم.
Calogero صندليشو جلو كشيده بود و آروم تو گوشم نجوا ميكرد. beddu يا همون bella به زبون سيسيلي، تنها چيزي بود كه تونستم تشخيص بدم.

تو همين حين يه دفعه موبايلش زنگ زد، اون حرفاي شيريني رو كه به زبون سيسيلي تو گوشم ميخوند رو قطع كرد، با عجله تو جيب شلوار تنگش دنبال موبايلش گشت تا بهش جواب بده.

- Pronto,

اون به من كه بهش خيره شده بودم گفت:

- Aspetta—è mia madre.

بعد از كمي خوش و بش كمي عاشقانه، تلفنشو قطع كرد و گفت:

- اون نگرانه كه چرا من دير كردم و الان هم منتظره قبل از اينكه بخوابه منو ببينه. حالا تو ميخواي بري و به دوستاي فلورانسيت بگي كه مرداي سيسيلي Mammoni هستن؟

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 11:8 قبل از ظهر توسط کاوه |

پستچي (1994)

Il postino

خيلي مسخره ميشه اگه بخواي شاعري رو وصف كني. بهتره خودت حسي رو كه شعر به طبيعت ميده، تا اون بهتر درك كني، رو تجربه كني!

سال 1952، پابلو نرودا (Pablo Neruda) شاعر بسيار معروف شيلي، به دليل عقايد كمونيستي به جزيره كوچك ايتاليايي تبعيد ميشود و زندگي ماريو روپ پولو را دگرگون ميكند.

ماريو (ماسيمو ترويزي) پسر ماهيگير فقيري است كه نميخواهد شغل پدرش را ادامه دهد، و به دنبال جستجوي كار به طور موقت به عنوان پستچي اختصاصي اين شاعر بزرگ استخدام ميشود.

او كه سواد بالايي ندارد به شاعري علاقمند ميشود و از پابلو ياد ميگيرد كه شعر بگويد و دنيا را به گونه اي ديگر ببيند.

ماريو كه در ابتدا هيچ علاقه اي به زادگاهش ندارد، در انتهاي اين فيلم زيبا و شاعرانه، زيباييهاي وطنش درك ميكند اما فرصت خواندن آخرين شعرش كه براي پابلو نرودا سروده (Canto a Pablo Neruda)، و جمعيت زيادي نيز مشتاق شنيدن آن هستند را پيدا نميكند...

اين فيلم در سال 1995 برنده جايزه اسكار گرديد، اما بازيگر، كمك كارگردان و نويسنده آن، ماسيمو ترويزي (Massimo Troisi) بازيگر محبوب ايتاليايي، نتوانست اين موفقيت بزرگ را جشن بگيرد!

او که علی رغم هشدار پزشکان در مورد ناراحتی قلبیش، به فعالیت خود در این فیلم ادامه میداد، سرانجام زندگیش را بر سر این فیلم گذاشت و درست 12 ساعت پس از پايان فيلمبرداري آخرین صحنه، به علت ایست قلبی از دنیا رفت.

ديدن اين فيلم زيبا را به همه دوستداران سينماي ايتاليا توصيه ميكنم.

+ نوشته شده در یکشنبه دهم تیر 1386ساعت 11:50 بعد از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا ( قسمت دهم)

نفرين كالابريايي
جلوگيري از Malocchio

بعد از اون بلايي كه تو كالابريا سرمون اومد من تعلق خاطرم به جنوب ايتاليا رو از دست داده بودم و احساس ميكردم تو سرزمين پدر بزرگم يه خارجي و غريبه تمام عيارم.

بدون ماشين، من و دوستام چاره اي جز حذف بازديد از شهر تاورنا (Taverna) رو نداشتيم. وقتي به ايستگاه قطار شهر كوزنتزا (Cosenza) رسيديم، تصميم گرفتيم سوار اولين قطاري كه اومد بشيم. مهم نبود كه كجا ميره!

شش ساعت بعد ما تو رججوكالابريا (Reggio Calabria)، مركز اين ناحيه بوديم. شهري كه به نظر ميومد بلوكهاي بتونيش كه روهم چيده شده، همين الانه كه بريزه پايين!

شهر رججوكالابريا

گردش تو شهري كه خرابيهاي زلزله، جنايتهاي سازمان يافته و فقر و فلاكت توش ديده ميشد، به نظر نميومد بخواد مسافرت ما رو بهتر كنه.

احساس ميكردم ايتاليايي كه هميشه محرك و حس دهنده زندگي من بود، فريبم داده!
درست يه روز قبل من انگشتامو روي سنگهاي باستاني ميكشيدم و سعي ميكردم انرژي عمر طولاني اونا رو جذب كنم.،اما همون روز، موقعي كه اون مردا دوستاي bionde منو اذيت ميكردن، با دستهاي عرق كرده كيفمو محكم گرفته بودم.

- متاسفم بچه ها. من نميدونم چيكار كنم!

همونطور كه خودمو رو صندلي يه بار كوچيك نزديك ايستگاه جمع و جور ميكردم، ادامه دادم:

- اين چيز كالابريايي تموم چيزيه كه به نظرم اومد.

من به كن نولوايكه (cannolo) گرفته بودم تا با كاپاچينوم بخورم، خيره شدم. داشتم آماده ميشدم با خوردن اونا ناراحتيمو فراموش كنم، كه يكي از بچه ها با خوشحالي داد زد:

- واي پسر، اين بهترين كن نولويي كه تو تموم زندگيم خوردم.

كن نولو

Barista كه اين buon gusto رو تو چهره ما خونده بود، از پنجره به سمت سيسيل كه به راحتي اونور بندر ديده ميشد، اشاره كرد و گفت كه اونارو همين امروز صبح با قايق از اونجا اورده و توضيح داد كه كن نولو اصلا مال سيسيله.

ما يواش يواش روحيه مونو بدست اورديم و تصميم گرفتيم، بيشتر به سمت جنوب بريم. ما به طرف ايستگاه قايق موتوريها رفتيم و بارمونو تحويل داديم تا با عبوراز يه تنگه آبي به شهر مسينا (Messina) بريم.

شهر مسينا

تو يه ساعت فرصتي كه قبل از راه افتادن قايق داشتيم، به سمت يه سري نيمكت رفتيم تا با كمي استراحت، فشار عصبي اين چند روزه رو از خودمون دور كنيم.

يه گداي كولي، كه تو ايتاليا چيز معموليه، دعا كنان، به سمت ما اومد.

-Signorine, per favore, soldi, soldi. Per buona fortuna, per suo matimonio, per mio creature,…

اون سرشو اين ور، انور تكون ميداد و دستشو جلو اورده بود و بچه هاشم دور ما رو گرفته بودن. من نميخواستم تو يه همچين وضعي كيفمو باز كنم و خودمو تو دردسر بندازم، واسه همين به عنوان سخن گوي گروه سرمو محكم تكون دادمو بهش گفتم:

- Non posso aiutare. Mi dispiace.

يه كمي صبر كرد بعد در حالي كه انگشت وسطشو دور انگشت اشاره اش پيچونده بود، به من اشاره كرد، تف انداخت و گفت:

- Una schifosa,

يه دفعه حس ايتاليايي من برگشت سرجاش، نه به خاطر اظهار تنفر اون، بلكه به خاطر طرز اشاره اش كه نوعي نفرين كالابريايي بود. در حالي كه انگشت كوچيك و اشاره امو برايي جلوگيري از نفرين اون، به سمتش گرفته بودم، آروم بلند شدم و داد زدم:

- آه پس اينطوريه؟ تو ميتوني مالواكيوتو (malocchio) پس بگيري!

من به دوستام كه براي لحظه اي با گيجي بهم خيره شده بودن نگاه كردم. اونا هم، مثل اينكه از قبل آموزش ديده باشن، يه دفعه بلند شدن، دستاشونو مثل من به سمت اون كولي گرفتن و داد زدن :

- MALOCCHIO!

در حالي که كولي از حرکت ما جا خورده بود و به سرعت دور ميشد، ما از خنده رودبر شده بوديم. من نفس نفس زنان به دوستام گفتم:

- از كجا فهميدين من دارم چيكار ميكنم؟
- خوب اينجا سرزمين توئه، ماهم كار تو رو تقليد كرديم!

دوستم در حالي كه به انگشتاش نگاه ميكرد، گفت:

- من هميشه فكر ميكردم اين علامت rock on مال كنسرتهاي موسيقي راكه!

بعد از مدتي، موقعيكه تو قايق نشسته بودم؛ برگشتم به شهر راججو كالابريا نگاه كردم. به مجسمه زيباي حضرت مريم تو بندر و يه سري مجسمه هاي كاتوليكي آزادي.

تو دلم به كالابريا گفتم هيچ كينه اي ازش ندارم و بهش قول دادم كه حتما يه روز برميگردم.

علي رغم بسياري از اتفاقات، من تو اين سفر ياد گرفتم كه بهترين زندگي، زندگي تو زمان حاضره. من الان تو ايتاليا هستم و اين زمان رو نبايد از دست بدم.

+ نوشته شده در شنبه نهم تیر 1386ساعت 10:0 بعد از ظهر توسط کاوه |

سرود ملي ايتاليا

L'Inno di Mameli

نميدونم چرا تو اين مدت كسي بهم نگفته بود كه در مورد سرود ملي ايتاليا هم صحبتي بكنيم! واسه همين به خودم گفتم كه خب چرا تا حالا اين كارو نكردم؟!

با يه گشت و گذار تو اينترنت يه چيزايي پيدا كردم. مثلا براي نمونه قسمتي از اين سرود رو ميتونين از اينجا دانلود كنيد.

سرود ملي ايتاليا تو سال 1847 توسط ميكله نوارو (Michele Novaro)، بر اساس اشعار شاعر جووني به نام گوفردو ماملي (Goffredo Mameli) ساخته شده. واسه همين هم به نام L'Inno di Mameli (سرود ماملي) معروفه.

سال 1847 جشن صده اخراج اطريشي ها از ايتاليا تو سال 1746 بوده، كه تو انتهاي سرود به اين موضوع اشاره ميشه كه امروزه ديگه اغلب مواقع خونده نميشه.

اين سرود صد سال بعد، يعني تو سال 1948 به عنوان سرود ملي ايتاليا انتخاب شد.

اين سرود علاوه بر ريتم خوبش متن قشنگي هم داره كه توجه شما رو به متن و ترجمه اش جلب ميكنم.

Fratelli d'Italia

برادران ايتاليايي

L'Italia s'è desta.

ايتاليا برپاخواسته.

Dell'elmo di Scipio

با كلاهخود شيپو

S'è cinta la testa.

سرش را پوشانده.

Dove'è la Vittoria?

پيروزي كجاست؟

Le porga la chioma,

Chè schiava di Roma

Iddio la creò.

بگذاريد به خدايي كه او را برده رم ساخته احترام بگذارد.

Stringiamoci a coorte,

بياييد چون سپاهي جمع شويم،

Siam pronti alla morte.

آماده براي مرگ.

Italia chiamò!

ايتاليا صدايمان ميزند!

Noi siamo da secoli

براي قرنها

Calpesti e derisi,

لگد مال و تحقير شده ايم،

Perchè non siam popolo,

زيرا ملت واحدي نبوده ايم.

Perchè siam divisi.

زيرا ازهم جدا بوديم.

Raccolgaci un'unica,

ما را متحد ميكند،

Bandiera, un speme.

يك پرچم و يك هدف.

Di fonderci insieme,

زمان يكي شدن ما،

Già l'ora suonò.

اكنون فرا رسيده .

Stringiamoci a coorte,

بياييد چون سپاهي جمع شويم،

Siam pronti alla morte.

آماده براي مرگ.

Italia chiamò!

ايتاليا صدايمان ميزند!

Uniamoci, amiamoci,

بياييد يكي شويم، همديگر را دوست بداريم،

L'unione e l'amore,

اتحاد و عشق،

Rivelano ai popoli

Le vie del Signore.

در راه خدا، ملت را ميسازد.

Giuriamo far libero

Il suolo nation.

بياييد براي آزاد كردن سرزمينمان سوگند ياد كنيم.

Uniti per Dio

اگر براي خدا يكي شويم،

Chi vincer ci può?

چه كسي ميتواند برما غلبه كند؟

Stringiamoci a coorte,

بياييد چون سپاهي جمع شويم،

Siam pronti alla morte.

آماده براي مرگ.

Italia chiamò!

ايتاليا صدايمان ميزند!

Dall'Alpi a Sicilia

از آلپ تا سيسيل

Dovunque è Legnano

همه جا در تپش است

Ogni uom di Ferruccio,

Ha il cuor e la mano.

هر مردي قلب و دست فروچيو را دارد.

I bimbi d'Italia

كودكان ايتاليا

Si chiamano Balilla.

باليللا هستند.

Il suon d'ogni squilla

صداي هر ناقوس

I vespri suonò.

ناقوس عبادت است.

Stringiamoci a coorte,

بياييد چون سپاهي جمع شويم،

Siam pronti alla morte.

آماده براي مرگ.

Italia chiamò!

ايتاليا صدايمان ميزند!

Son giunchi che piegano

Le spade vendute.

يورش سربازان مزدور بي اثر است.

Già l'Aquila d'Austria
Le penne ha perdute.

پر و بال عقاب اطريش ريخته است.

Il sangue d'Italia

او خون ايتالياييها

E il sangue polacco

و خون لهستاني ها را

Bevè col Cosacco

با خون قزاقها مينوشد،

Ma il cor le bruciò

اما درونش آتش گرفته و ميسوزد.

Stringiamoci a coorte,

بياييد چون سپاهي جمع شويم،

Siam pronti alla morte.

آماده براي مرگ.

Italia chiamò!

ايتاليا صدايمان ميزند!

پ.ن.:

دوست عزيزم آوا كه مدت زيادي تو ايتاليا زندگي كرده يه سري لينك در مورد اين سرود برام فرستاد كه با خوندنش فهميدم پشت اين سرود يه داستان مفصل خوابيده. اما چون فعلا حس ترجمه اش نيست، فقط به يه سري از توضيحات كوچولوش اشاره ميكنم

كلاه خود Scipio اشاره به اسم Scipione l'africano يكي از ژنرالهاي دلير رم هست. و اينكه ايتاليا كلاه خود اين ژنرالو سرش ميزاره، اشاره به آمادگي جنگ ايتاليا با اطريش هست.

Francesco Ferrucci هم يكي از فرماندهان دلير ارتش فلورانس بوده و نهايتا Balilla هم اسم مستعار Giovan Battista Perasso بوده كه تو 5 دسامبر 1746 اطريشيها رو كه شهر جنوا رو اشغال كرده بودن، بيرون ميكنه.

ظاهرا اطريش لهستان رو هم اشغال كرده بوده و ايتاليا و لهستان سرنوشت يكساني داشتن و گفته ميشه سربازاي لهستاني در كنار ايتاليايها تا پايان جنگ جهاني دوم با آلمانا ميجنگيدن.

تصويري از گوفردو ماملي نويسنده اشعار

تصوير ميكله نوارو آهنگساز اين سرود

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 10:30 بعد از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا (قسمت نهم)

بوي گند تو كالابريا
بازداشت در Autostrada

وقتي وسط ماه فوريه (بهمن)، برهنه زير آبشار آب تني كردم، دچار بزرگترين اسپيفرو (Spiffero) زندگيم شدم! من و دوستام براي فرار از سرماي فلورانس به جنوب ايتاليا سفر كرديم. اولين توقف ما در ساتورنيا (Saturnia) تو مارمما (Maremma) بود كه آبهاي معدني و چشمه هاي آبگرم طبيعش، كه درست كنار جاده هستند، خيلي معروفه. دوستاي آمريكايي من كه مثل ايتاليايها ترسي از بادخوردن و با موهاي خيس بيرون رفتن نداشتن، با خوشحالي در حالي كه در طول راه لباسشونو در مياوردن، به سمت آب جوشان و گوگردي دويدند. منم تصميم گرفتم كه بيخيال همه چي بشم، برم يه شيرجه بزنم و از فرصت بدست اومده لذت ببرم.

ساتورنيا

من زادگاه مادربزرگمو ديده بودم، و حالا دلم ميخواست كالابريا (Calabria) رو بگردم و تاورنا (Taverna)، شهري كه پدر بزرگم توش بزرگ شده بود رو ببينم.

ما از autostrada ميگذشتيم و تحولات ايتاليا رو نگاه ميكرديم. صحنه هاي فيلم مسيح تو ابولي متوقف شده (Christo si è fermato a Eboli فيلمي از فرانچسكو روزي) تو نظرم مجسم ميشد.

داشتم با خودم ميگفتم كه شيب كوه هاي باسيليكاتا (Basilicata) بيشتر شده و تپه ها هم دارن سنگي ميشن. مه اتوبان رو پوشونده بود و جلوتر احساس كردم كه داريم روي يه نوار باريك كه به عمق كوهستان كالابريا ميره، حركت ميكنيم.

هر دفعه كه از يه دست انداز رد ميشديم، بوي گوگردي كه هنوز روي بدنمون مونده بود بلند ميشد و تا دقايق زيادي تو ماشين باقي ميموند !

با اينكه خيلي گشنمون شده بود و دلمون ميخواست شام بخوريم، اما دوست نداشتيم، از اتوبان خارج بشيم و دنبال يه (ترتتوريا) trattoria بگرديم. آخه چندبار اين رستورانهاي محلي جنوب ايتاليا رو امتحان كرده بوديم. اونا تو دير اوردن غذا معركه بودن. در واقع مفهوم Slow Foot رو به جاي Fast food ساخته بودن!

توی يه رستوران تو پيتيليانو (Pitigliano) وقتي گارسون سفارش ما رو گرفت، تازه رفت طبقه بالا خانمشو بيدار كنه، تا برامون غذا بپزه!

شهر پيتيليانو

وقتي به شهر كوزنتزا (Cosenza) رسيديم، با خوشحالي پياده شديم تا بريم جايي غذا بخوريم.

شهر كوزنتزا

تا از ماشين پياده شديم دوتا افسر Polizia سلام كردن و از ما پاسپورت و گواهينامه خواستن. سه تا دوست من برگشتن و با نگاهي درمانده به من خيره شدن. من تنها كسي بودم كه تو گروهمون ايتاليايي حرف ميزد. افسر مسن تر زمان زيادي documenti ‌ما رو بررسي كرد و داشت اونا رو برميگردوند كه اون يكي افسره دستشو گرفت و گفت:

- BASTA. Non avete la patente internazionale.

ديكشنري من ته كوله پشتيم بود و من نميدونستم معني Patenta چي ميشه. وقتي سوال كردم، افسر كوتاه قد جونتر، در حالي كه لبخند ميزد، گواهينامه رو جلو صورتم تكون داد. اون گفت كه بايد ما رو به كلانتري ببره. مثل اينكه راستي راستي توقيف شده بوديم!

" State tranquile بچه ها، من خودم حلش ميكنم. اون احتمالا رشوه اي، چيزي ميخواد! "

- نه شركتي كه ازش ماشينو كرايه كرديم و نه كتابهاي راهنما، چيزي در مورد گواهينامه بين المللي نگفتن!

درحالي كه سعي ميكردم ترس و لرزي تو صدام نباشه ادامه دادم:

- گذشته از اين من يه paesana هستم. فقط يكي از خواهراي پدر بزرگم 13 تا بچه داشته. اين دور و برا كمبود زاد و ولد هست.

تو كلانتري با افتخار اصالت كالابريايي خودمو رو ميكردم، اميدوار بودم اين موضوع كليد آزادي ما از زندان بشه.

- حرف نباشه!

پليس كوتاه قد برامون روشن كرد كه با آمريكاييها مشكلي نداره و معتقده كه پدر بزرگ من براي كالابريا خيلي مفيد بوده حتي اگه الان تو يه جاي دور مثل نيويورك باشه.

چاره ديگه اي نداشتيم، به طرف دوستم كه تو تمام این مدت در آستانه گريه كردن بود برگشتم، و وقتي كه بهمون دستبند زدن، يه دختر بلوند كه گريه ميكرد و جيغ ميكشيد، هم به دردسرهای دیگمون اضافه شد.

من به دوستم و پليسهايي كه ميرفتن نگاه كردم. اونا قصد نداشتن اصالت كالابريايي منو بپذيرند، در عوض من مجبور بودم چندتا جرم ايتاليايي رو قبول كنم.

يه دفعه يه افسر ديگه از در اومد تو و يه نگاهي به ما انداخت و در حالي كه دستشو تو هوا تكون ميداد، پيف پيف كنان گفت:

- ZOLFO!! Mamma mia, zooolfo, zolfo!!

جواب دادم:

- آره وحشتناكهُ وحشتناکه، فقط همين! ما هيچ كار ديگه اي نكرديم.

اون چندتا دستور اضطراري رو ميز اون پليس قد كوتاه كه از خجالت سرخ شده بود انداخت و دستور داد ما رو آزاد كنه، اما ماشين رو تو توقيف نگه داشت. ما كيفامونو از ماشين برداشتيمو پياده راه افتاديم.

دوست من كه گريه اش قطع شده بود، اما رد اشكها هنوز رو صورتش باقي مونده بود گفت:

- واي، باورم نميشه. چي باعث شد ما رو آزاد كنن!؟

در حالي كه داشتم ديكشنريمو ورق ميزدم گفتم:

- Zolfo,

Zolfo كه اونموقع مفهومشو نفهميده بودم، معني گوگرد ميداد. اونا ما رو آزاد كرده بودن، فقط به خاطر اينكه ما بوي گند ميداديم.

+ نوشته شده در یکشنبه سوم تیر 1386ساعت 11:35 قبل از ظهر توسط کاوه |

خاطرات سفر در جنوب ایتالیا (قسمت هشتم)

بازديد از Capaccio
قسمت دوم: ايستكاه بعدي Capaccio

هنوز كاملا سوار نشده بودم كه اتوبوس گازشو گرفت و به راه افتاد. با خستگي كوله پشتيمو كه جلوم مثل يه لنگر كشتي افتاده بود، بلند كردم و كيف پولمو زير دماغ راننده بي قيد اتويوس باز كردم و بدون اينكه بخوام ادب رو رعايت كنم گفتم: Napoli.

- Ah, ma, è dopo 6:00 pm.

در حالي كه احساس تهوع بهم دست داده بود، اون ادامه داد:

- اگه ميخواي بري ناپل بايد پولمن (Pullman) سوارشي.

سواحل آمالفي

اين اتوبوس تو تمام ايستگاه هاي ساحل آمالفي (Amalfi) وايستاد. چاره اي نبود، چندتا ليموترش دراوردم و واسه خودم ليمون چلو (Limoncello) درست كردم. كتاب راهنما رو گذاشتم جلوم و نقشه رو نگاه كردم. تصميم گرفتم تو شهر آتراني (Atrani) پياده بشم..

نمايي از راولو

دو روز بعدي رو تو ساحل گذرندوم.از كليساي جامع عرب – نورمن، آمالفي ديدن كردم، براي ديدن راولو (Ravello) از پله ها بالا رفتم و از ويتري سول ماره (Vietri sul mare) چندتا ظرف سفالي خريدم.

نمايي از ويتري سول ماره

هرچند ميخواستم بازديدم از كاپاچو (Capaccio) رو كامل كنم، با اينحال تصميم داشتم برم فلورانس و فصل بهار كه ميتونستم با ماشين و دوستام برگردم، اين كار رو بكنم. اما زماني كه تو ايستگاه منتظر اتوبوس ناپل بودم، يه دفعه اتوبوسي رو ديدم كه به سمت ديگه اي ميرفت، به خودم گفتم بهتره شانسمو يه بار ديگه امتحان كنم.

به سمت راننده رفتم و ازش پرسيد، كدوم طرف ميره؟ اون درحالي كه سيگارشو زير چرخا ميداخت، گفت:

- Questo è un Pullman a Paestum.

بعد از تو جيبش يه برگه ساعات حركت و ايستگاهها رو دراورد، داد دستم. با نگاهي كه به برگه انداختم فهميدم دو ايستگاه مونده به آخر خط ايستگاه كاپاچوئه! و بهتر از اون معماي پولمن هم برام حل شد!

autobus اتوبوسهاي شهري هستند، در حالي كه اسم خط معروف اتوبوس راني خارج شهر Pullman هست.

پولمن منو به كاپاچو اسكاله (Capaccio Scale)، يه شهر كوچيك، بي ارزش و تقريبا مدرن برد. از فكر اينكه كاپاچوي مادربزرگم هم با ساختموناي بتوني پر شده باشه، به خودم لرزيدم.

داخل يه رستوران شدم و نشوني جاده اي كه به كاپاچو ميره و سرش مجسمه مريم مقدس (Madonna del Granato) هست رو پرسيدم. صاحب اونجا بهم گفت كه به خاطر تعطيلي اونيزانتي ( Ognisanti ) ، اون ميخواد با خانواده اش، براي زيارت قبور به كاپاچو بره و اگه بخوام ميتونم منم باهاشون برم. بعد از اينكه كيفمو تو صندوق گذاشتم سوار Cinquecento شدم.

فيات 500 يا Cinquecento

پسر صاحب رستوران كه دانشجوي دانشگاه پيزا بود و براي تعطيلات اومده بود، قبل از اينكه بياد اون پشت كنار من بشينه، به مادربزرگ 90 ساله اش كمك كرد كه بره تو صندلي جلو بشينه.
من محترمانه خودمو به مادربزرگ معرفي كردم. داشتم سعي ميكردم جملات رسمي ايتاليايي رو بخاطر بيارم. هر وقت صحبت ميكردم S بزرگ اول Signora تو ذهنم مجسم ميشد.

اون بدون اينكه پشت سرشو نگاه كنه، همونطوريكه وارد جاده خاكي كوهستان ميشديم، شروع كرد با من حرف زدن در مورد اينكه نوه پسريش چقدر خجالت ميكشه از اينكه كنار من نشسته.

از انحناي جاده يواش يواش اقيانوس ديده ميشد و مادر بزرگ هم داشت همينطور يه بند حرف ميزد.

- Lui sta studiando essere un avvocato,

از پيچ جاده كه رد شديم، چشمم به مجسمه كنار جاده افتاد. اين بايد مادونا دل گراناتو باشه! تو هيجان خودم غرق شده بودم كه يه دفعه ديدم مادربزرگه از آينه داره منو نگاه ميكنه و به انگليسي داد ميزنه: " وكيل!! "

من يادم رفته بود آخرين جمله تعريف و تمجيد اون از نوه اشو، كه مثلا بايد منو تحت تاثير قرار ميداد جواب بدم! همينطور كه با آه و اوه داشتم حرفشو تائيد ميكردم، زير چشمي پسر خجالتي رو ديدم كه در حالي كه با سرش حرفاي مادربزرگ رو تصديق ميكرد، از قبلش هم سرخ تر شده بود.

وقتي ماشين وايستاد من اونجا بودم... وسط Piazza اصلي شهر مادربزرگم. جاييكه تا قبل از اين هيچ چيزي بيشتر از داستانهاي كنار چاي بعد از ظهر ، ازش نميدونستم.
اون خونواده منو اونجا پياده كردن و گفتن يه ربع ديگه ميان دنبالم. زمان زيادي نبود، اما به نظر زمان تو كاپاچو خيلي آهسته ميگذشت.

با قدمهاي سريع كنار ميدون براه افتادم، جاييكه يه رستوران به نام O’ Scugnizzo بود. شايد اين همون رستوراني بود كه مال پدر پدربزرگم بود. من كلمه scugnizz رو كه به پسر بچه هاي شيطون ميگفتن رو زياد شنيده بودم و هميشه فكر ميكردم كه اين بايد يه كلمه ايتاليايي-آمريكايي باشه.

به راهم ادامه دادم تا يه كليسا پيدا كردم. كليساي روزاريو! من Campanile رو ديدم و دختر بچه پابرهنه اي از مدرسه صومعه، مثل مادربزرگمو، تصور كردم كه رو سنگفرش سرد ميدون، ميدوئه تا صبح زود ناقوسها رو به صدا دربياره.

از روي ساختمونا ميشد حدس زد كه بعد از جنگ جهاني دوم ، پيشرفت تو اين شهر متوقف شده. هنوز آثار تخريب توپخانه روي ديوارها مشهود بود. بيشتر مغازه ها و Palazzi ها مدتها بود كه متروك مونده بودن. بيوه زنهاي پير مشكي پوش، اطراف ميدون آهسته قدم ميزدن و جوناي اندكي كه اونجا بودن چنان به من با كوله پشتي بزرگ و دوربينم نگاه ميكردن، انگار از يه سياره ديگه اومدم. خب شايدم اينطور بود!

خيلي از شهرهاي كوچيك تپه اي جنوب ايتاليا، به علت مهاجرت مردم به قسمتهاي شمالي، خالي از جمعيت شده بودن. من ويلاي عموم رو پيدا كردم. همسايه اش در حالي كه چونه اشو بالا گرفته بود،دماغشو ميپيچوند و با دستاش حرف ميزد، بهم گفت كه اون زمستونا ميره جنوا تا پسراشو كه اونجا زندگي ميكردنو ببينه.

برگشتم ميدون و منتظر اون خانواده شدم تا منو برگردونن. منتظر شدم، انتظار... و انتظار. اما ظاهرا اونا بدون من رفته بودن! يه افسر carabiniere سر رسيد و ازم پرسيد، كي هستم و اونجا چيكار ميكنم. مثل اينكه پولمني رو هم كه روزي فقط يه بار اونجا ميومد رو هم از دست داده بودم. خوشبختانه اون پليسه داشت ميرفت پائستوم، پهلوي خانواده اش و منو هم تا كورچه رسوند كه منتظر اتوبوس بشم.

خب مشكلي نبود، حداقل ميدونستم اين دفعه بايد چيكار كنم.

+ نوشته شده در شنبه دوم تیر 1386ساعت 11:2 قبل از ظهر توسط کاوه |

Text Aload

اين روزا كمتر كسي وقت و حوصله داره بالا سرتون بشينه و براتون كتاب بخونه. اما ميتونيد تو اين زمينه به كامپيوتر پناه ببريد .

با نصب برنامه Text Aloud تو كامپيوترتون ميتونيد يه سري خانم و آقاي كامپيوتري رو دعوت كنين تا هر متني رو كه ميخواهيد، به زبوناي مختلف، با صداي بلند، براتون بخونن از متن يه كتاب داستان گرفته تا ايميل و صفحات اينترني و غيره. حتي اگه بخواين ميتونيد بگيد متنهاي مورد علاقه تونو به فایل صوتی تبديل كنه تا وقتي در حركت هستيد و به كامپيوتر دسترسي نداريد با يه Mp3 Player سيار بتونيد، بهشون گوش بديد.

با نصب صداهاي ايتاليايي، ميتونيد تلفظ متون ايتاليايي رو هم با كيفيت نسبتا مناسبي بشنويد. اين برنامه و صداهاي مختلفشو ميتونيد از آدرساي زير بگيريد.

Download TextAloud

Download Free Voice

براي كسب اطلاعات بيشتر يه سر به سايت رسميش بزنيد. من نسخه ۲ این برنامه رو با کلیدش دارم، چند سری سعی کردم یه جا آپلودش کنم نشد. اگر دانلودش براتون سخته، موقع خريد از فروشگاه وبلاگ بگيد تا كنار بقيه خريدتون، اين برنامه رو هم بذارم. اگه كسي کلید این نسخه جدید رو داشت، یا صداهاي بهتري براي اين برنامه پيدا كرد ما رو هم بي خبر نذاره.

+ نوشته شده در جمعه یکم تیر 1386ساعت 4:46 قبل از ظهر توسط کاوه |