چی؟... بلد نیستید ایتالیایی حرف بزنید؟... هنوز ایتالیایی یاد نگرفتید؟... ای بابا! ![]()
میدونید امشب چه شبی است؟ اشتباه نکنید شب مراد نیست
، امشب سالگرد تولد این وبلاگه. ![]()
بله یکسال گذشت و من با هر روشی که به ذهنم رسید سعی کردم یه جوری علاقمندان این وبلاگو با زبون ایتالیایی آشنا کنم. البته درست نیست از دوستانی چون سیروس عزیز که زحمت تلفظ درسها رو کشید وآرش گرامی که یه فضای مجانی به ما داد تا فایلها رو با اطمینان خاطر توش آپلود کنم، تشکر نکنم و همچنین از شما خوانندگان عزیز که با نظراتتون راهنمای من در پیشبرد این وبلاگ بودید
.
در هر صورت یکسال گذشت، خوب اگه هنوز یاد نگرفتید ایتالیایی حرف بزنید مشکلی نیست، به مناسبت تولد این وبلاگ شگردی بهتون معرفی میکنم که میتونین با دستاتون ایتالیایی حرف بزنید. آره اشتباه تایپی نیست با دستها
.
هر چند با این روش شما میتونید تقریبا به تمام زبونهای دنیا حرف بزنید، اما در کنار هر عکس جمله ایتالیایی مربوطه رو هم نوشتم تا با بخاطر اوردن عکس، جمله مربوطه هم براتون تداعی بشه. امیدوارم مورد توجه و استفاده تون قرار بگیره
.
|
Andiamo a dormire. بریم بخوابیم |
Come? چی؟ |
|
Idea! یه فکری به سرم زد! |
Fumare. سیگار میکشی؟ |
|
C'è da fare o no?... آره یا نه؟ |
Vieni fra le mie braccia! بیا تو بغلم! |
|
Perfetto. عالیه. |
Me ne frego. اهمیتی نمیدم. |
|
Mi dà un passaggio? منم سوار میکنی؟ |
Che puzza! پیف چه بویی! |
|
Me lo sono lavorato di sopra e di sotto. خودم ردیفش میکنم (نشون دادن مهارت و زرنگی) |
Scusi, devo andare al bagno. ببخشید باید برم دستشویی. |
|
Scongiuro. هشدار دادن. (جن گیری و طرد روح پلید) |
Silenzio. ساکت. |
|
Intesa. یادت باشه چه قراری گذاشتیم. (بفهم.) |
OK! بسیار خوب! |
|
Un momento! اجازه میتونم حرف بزنم (یه لحظه) |
Che barba... چه ناراحت کننده... |
|
Chissà che è?! کی میدونه اون چیه؟! |
Che curve! چقدر کجه! |
|
Mah! نمیدونم، خدا میدونه |
Che peso! قابل تحمل نیست! |
|
Mettersi il paraocchi. فقط یه طرف قضیه رو دیدن (چشم بند زدن) |
Non grazie! نمیخوام (میل ندارم)، مرسی! |
|
Ho fame. گشنمه. |
Ora ricordo! حالا یادم اومد! |
|
È un po' toccato. یه کم قاطی داره. |
Rubare. اون دزده. |
|
Ehi tu, vieni qui! هی تو، بیا اینجا! |
Che sbadato! چطور فراموشش کردم. (چقدر کم حواسم!) |
|
Giuro. قسم میخورم. |
Se l'intendono. همدیگه رو درک میکنن |
بعد از حفاریهای گسترده ای که از قرن هجده ام تو شهرهای باستانی پمپی و هرکولانئوم انجام شد، نقاشیها، مجسمه ها، سمبلهای و حتی وسایل خانگی زیاد کشف شده که همگی در نمایش موضعات اروتیک اشتراک داشتند. گستردگی چنین کشفیاتی در شهر نشون میده که مردم اون زمان آزادی زیادی در مورد بیان چنین مسائلی داشتند. با اینکه آثار هنری زیادی در این زمینه کشف شده، اما به نظر میرسه که آثار بیشمار دیگری هم وجود داشته بعد از کشف دوباره پنهان نگه داشته شده. مثلا در سال 1998 یک نقاشی دیواری از پریاپوس (Priapus) خدای سکس، با آلت بسیار بزرگش، پیدا شد که با گچ پوشونده شده بود. ظاهرا کاشفین از دیدن این عکس خجالتزده شده بودن و اونو دوباره پوشونده بودن اما بارش باران در سال 1998 اونو دوباره نمایان کرد.
در سال 1819 فرانسیس اول پادشاه ناپل وقتی داشت با زن و دخترش از موزه ملی ناپل بازدید میکرد، چشمش افتاد به این آثار هنری و از خجالت سرخ شد، فوری دستور داد همه اونا رو از جلوی انظار عموم جمع کنن و بذارن تو یه جای مخفی و فقط افراد بخصوصی اجازه بازدید از اونا رو داشته باشن.
ماجرای بسته شدن و باز شدن نمایش این آثار بر روی عموم تا صد سال ادامه داشت و فقط توی مدت محدودی در سال 1960 برای عموم قابل دسترسی بود، تا اینکه در سال 2000 نمایش این آثار آزاد شد، هرچند هنوز افراد محدودی با مجوزهای کتبی حق بازدید از یک اتاقک کنار نگهبانی رو دارن.
هنوز مشخص نشده نقاشی هایی که روی در و دیوارها کشیده میشده جنبه تبلیغاتی و جذب مشتری داشته یا به منظور دیگه ای استفاده میشده. ساختمان عجیبی در پمپی پیدا کردن که ظاهرا به عنوان خانه عفاف استفاده میشده و روی دیوارهای اون نقاشی های اروتیک زیادی وجود داره. ایتالیاییها بهش میگن لوپاناره (Lupanare).
این ساختمون 10 تا اطاق داره (تو هر طبقه 5 تا)، یه بالکن و یه دستشویی. این تقریبا بزرگترین خونه بوده اما بجز اون خانه های عفاف دیگه ای هم وجود داشته. اهالی هم مثل اینکه بسیار تو این زمینه مشتری دوست بودن، روی دیوار یه تالار، سنگ نوشته ای وجود داره که روش نوشته:
« اگه کسی تو این شهر دنبال عشقهای گرم میگرده، باید بدونه که دخترای اینجا بسیار مهربون...»
بقیه اش از بین رفته.
برای مطالعه بیشتر یه سر به لینکهای زیر بزنید:
Erotic art in Pompeii and Herculaneum
پمپی
پمپی (Pompeii) شهر باستانی ایتالیا، واقع در ناحیه کامپانیا در دهانه رود سارنو (Sarno)، بین هرکولانئوم و استابیه (Stabiae)، در پای کوه آتشفشانی وزوویو قرار گرفته است. این شهر 600 سال قبل از میلاد ساخته شده و وقتی که در سال 80 قبل از میلاد تحت امپراطوری روم درآمد، به اقامتگاه ثروتمندان رومی مبدل شد. در اوایل میلاد این شهر با تقریبا 20000 نفر سکنه، پایگاه و بند مهم تجاری محسوب میشد.
بعد از زلزله مهیب سال 63 که شهر خسارت بزرگی دید، در سال 79 میلاد با فوران آتشفشان وزوویو کاملا ویران شد و همراه با شهرهای هرکولائیوم و استابیه، زیر گدازه ها مدفون گشت. گدازه ها همچنین باعث تغییر مسیر رود سارنو و بالا آمدن ساحل دریا شدند که این مسئله موجب شد که رود و دریا از محل قبلی خود و شهر فاصله نسبتا زیادی پیدا کنند.

برای 1500 سال شهر پمپی زیر گدازه ها مدفون بود تا اینکه در سال 1748 توسط حفاریها، از زیر گدازه ها بیرون آورده شد.
حفاریهایی که در سال 1912 انجام شد منجر به کشف آمفی تئاتر و چندین خانه دیگر شد که هریک بالکنهایی در طبقه دوم داشتند که 6 متر درازا و 1.5 متر عمق داشتند. این قسمت از شهر به توریستها با نام حفاریهای جدید (Nuovi Scavi) معرفی میشود.
قربانیان شهر پمپی
با شروع فوران آتشفشان وزوویو گازهای سمی به هوا پراکنده شد، سپس مخلوطی از باران و خاکستر به روی اجساد باریدن گرفت و قلبی از آنها ساخته شد که سالهای سال اجساد را از پوسیده شدن حفظ کرد. امروزه باستانشناسان با استفاده از این بقا میتوانند اطلاعات زیادی در مورد زندگی روزمره مردم پمپی کسب کنند.
باقیمانده انجمن شهر پمپی شامل چندین معبد، دادگاه و ساختمانهای دولتی
در طی حملات هوایی جنگ جهانی دوم بعضی از آثار باقیمانده به شدت خسارت دید.
در حال حاضر نیز حفاریها ادامه دارد و حدود یک چهارم شهر هنوز باقی مانده که بیشتر آن زیر تل خاکهای حفاریهای اولیه مدفون شده است.
ویلای اسرار
این نقاشی دیواری در شهر پمپی یک نمایش مذهبی را به تصویر کشیده است. ویلای اسرار که در 50 سال قبل از میلاد بنا شده، دارای تالار بزرگی است که این نقاشی دیواری آن را تزیین کرده است.
هرکولانئوم (Herculaneum) ویرانه یک شهر باستانی در پای کوه آتشفشانی وزوویو (Vesuvius) در هشت کیلومتری شرق شهر ناپل ایتالیاست. بر اساس افسانه ها این شهر توسط قهرمان اساطیری یونان یعنی هرکول ساخته شده است. این شهر در سال 63 میلادی بر اثر یک زمین لرزه شدید خسارت دید و در سال 79 نیز همراه با شهر پمپی (Pompeii) بر اثر فوران آتشفشان وزوویو، دچار آتش سوزی شد و زیر بیش از پانزده متر از گدازه های آتشفشانی مدفون شد.
باقیمانده این شهر سوخته اولین بار در سال 1706 کشف شد. حفاریهای اصولی در سال 1738 آغاز شد و از آن زمان به بعد متناوبا ادامه یافت.
یکی از ویلاهای کشف شده در هرکولانئوم
این حفاریها نشان داد که شهر هرکولانئوم گردشگاه ثروتمندان رومی بوده است. ویلاها و تئاترهای اشرافی کشف شده با گرانقیمت ترین سنگهای مرمر پوشیده شده و دارای مجسمه های برنزی، تابلوها و کتابخانه پرارزشی از طومارهای پاپیروس بوده اند. این گنجینه ها همراه با بسیاری از اشیای دیگر مانند ظروف و وسایل خانگی، همگی در موزه ملی ناپل به نمایش گزارده شده است.